Միլիարդատեր Ջեֆ Գրինը վաճառքի է հանել Լոս-Անջելոսի Բևերլի Հիլլս շրջանում գտնվող իր առանձնատունը: Ինչպես գրում է The Wall Street Journal պարբերականը, առանձնատան արժեքը սահմանվել է 195 մլն ԱՄՆ դոլար, ինչի արդյունքում այն ճանաչվել է երկրում երբևէ վաճառված ամենաթանկ բնակելի տարածքներից մեկը: «Սիրո պալատ» ( Palazzo di Amore` իտալերենից թարգմանաբար նշանակում է սիրո պալատ) առանձնատունը գտնվում է 10 հեկտար հողակտորի վրա և բաղկացած է մի քանի շինություններից: Բոլոր շինությունների ընդհանուր մակերեսը կազմում է 4920 քառակուսի մետր, իսկ գլխավոր առանձնատան մակերեսը, որը կառուցված է միջերկրածովյան ոճով, կազմում է 3250 քառակուսի մետր: Տան ներքին հարդարման մեջ գերակշռում են մարմարի հազվագյուտ տեսակները և կարմիր փայտը: Գլխավոր առանձնատանը գտնվում են 12 ննջասենյակ, 23 լոգարան, գրադարան, գինու 2 մառան, հանդիսությունների սրահ նախատեսված 250 անձի համար, բոուլինգ սրահ և կինոթատրոն: Նշենք, որ տարածքի հիմնական մասը գրավում են խաղողի այգիները, իսկ առանձնատնից յուրօրինակ տեսարան է բացվում դեպի Լոս-Անջելոսը: Առանձնատան բակում կան նաև ոչ մեծ շատրվաններ, բաց լողավազան՝ շրջապատված զեյթունի թփերով: Առանձնատան ընդարձակ ավտոկայանատեղին նախատեսված է 27 ավտոմեքենաների համար, իսկ հյուրերի համար նախատեսված ավտոկայանատեղում հնարավոր է կայանել 150 ավտոմեքենա: Գրինն առանձնատունը գնել է 2007 թ-ին 35 մլն ԱՄՆ դոլարով Սաուդյան Արաբիայի գործարարից: Առուվաճառքից հետո սեփականատերը իրականացրել է 8 տարի տևած վերակառուցման աշխատանքները, որոնք արժեցել են 25 մլն ԱՄՆ դոլար և ավարտվել են ընդամենը 1 ամիս առաջ, ինչի արդյունքում առանձնատան գինն էականորեն աճել է:

Լոնդոնում 388 մլն ԱՄՆ դոլար ռեկորդային գնով առանձնատուն է հանվել վաճառքի, ինչը 700 անգամ ավելի է, քան մայրաքաղաքային անշարժ գույքի միջին գինը (565,000 ԱՄՆ դոլար), իսկ մակերեսը (մոտ 4600 քառակուսի մետր) 30 անգամ ավել, քան միջին լոնդոնյան ընտանիքի բնակարանի մակերեսը: Վաճառքից հետո Լոնդոնի կենտրոնում գտնվող այսպես կոչված ամենամեծ մասնավոր տան սեփականատերը կդառնան Անգլիայի թագուհու հարևանը և կկարողանա զմայլվել «Սբ. Ջեյմսի Այգու» (St James’s Park) բնապատկերներով: Նշենք, որ առանձնատան նմանօրինակ բարձր գինը պայմանավորված է լոնդոնյան անշարժ գույքի շուկայում նախորդ տարի գրանցված գործարքների ռեկորդային թվով: «Սավիլլս» (Savills) ընկերության տվյալներով անցած տարի Լոնդոնում վաճառվել է 2 մլն ԱՄՆ դոլար արժողությամբ 5115 տուն, ինչը 8 տոկոսով ավել է քան 2011 և 12 տոկոսով ավել քան 2007 թվականների ցուցանիշը: Այսօր Լոնդոնի ամենաթանկ առանձնատունը, որը գտնվում է Չարլթոն Հաուս Տերրաս 18 (Charlton House Terrace 18) հասցեում, պատկանում է Մերձավոր Արևելքի պետությունների թագավորական ընտանիքներից մեկի անդամին (որոշ աղբյուրներ նշում են Սաուդյան Արաբիայի թագավորական ընտանիքը), ով վաճառքի է հանել այս տունը, աշխատելով առանձնակի ուշադրության չարժանանալ: Նշենք, որ 4 հարկանի առանձնատունը, որն ունի նաև 2 ստորգետնյա հարկ, գտնվում է լավ վիճակում, սակայն չունի այն հարմարությունները, որոնց սովոր են մեծահարուստները՝ լողավազան, տնային կինոթատրոն և սպա-կենտրոն: Սակայն այս ամենի կառուցման համար բավականին ազատ տարածք կա: Առանձնատունը կառուցվել է 1827-32 թվականներին ճարտարապետ Ջոն Նեշի (John Nash) նախագծով և եղել է այդ տարիների Լոնդոնի ամենակարևոր քաղաքական կենտրոններից մեկը: Առաջին Համաշխարհային պատերազմի տարիներին առանձնատունը ծառայել է որպես «Բրիտանական Կարմիր Խաչի» և անհետ կորածների ու վիրավորների տեղեկատվական կենտրոն, որտեղից շատ ընտանիքներ տեղեկություններ են ստացել իրենց հարազատների մասին:

Իսպանիայի կառավարությունն անշարժ գույքի ձեռք բերման օրենքում նախատեսում է փոփոխություններ կատարել՝ նպատակ ունենալով դրանով իսկ փոքր-ինչ թեթևացնել երկրում տիրող ծանր ֆինանսական ճգնաժամը: Ինչպես հայտարարել է երկրի Առևտրային հարցերով Խորհրդի նախագահ Հայմե Գարսիա-Լեգասը, Իսպանիան կարող է բնակության իրավունք տրամադրել այն օտարազգիներին, ովքեր ձեռք կբերեն 160 հազար եվրո և ավելի արժողությամբ բնակարաններ: Նման քայլը պայմանավորված է 2008 թ-ին անշարժ գույքի շուկայում մոլեգնած ճգնաժամով, որի պատճառով երկրում մոտ 700 հազար բնակարան մնացել են չվաճառված: Ըստ Գարսիա-Լեգասի՝ կառավարության նման քայլն ուղղված է հիմնականում ռուսաստանցի և չինացի գնորդներին, քանի որ հիմնականում նրանք են հետաքրքրված իսպանական անշարժ գույքով: Բացի այդ նա նաև բացատրել է անշարժ գույքի ձեռք բերման համար ընտրված գնային բավականին բարձր շեմը: Բանն այն է, որ Իսպանիան չի ցանկանում իր երկրում բնակության իրավունք տրամադրել համեմատաբար աղքատ և ցածր եկամուտներով անձանց, ովքեր փնտրում են մատչելի անշարժ գույք: Այսօր երկրի տնտեսությունը շարունակում է մնալ ճգնաժամային ծանր դրության մեջ, իսկ բնակչության 25 տոկոսը գործազուրկ է դարձել: Արդյունքում բնակչության գերակշռող մասը չի կարողացել վճարել հիփոթեքային վարկերով ձեռք բերված բնակարանների ամսեվճարները և դրանք առգրավվել են բանկերի կողմից: Օրենքում հնարավոր փոփոխությամբ կառավարությունը ցանկանում է փոքր-ինչ շտկել ստեղծված իրավիճակը: