14-րդ միջազգային Վենետիկյան ճարտարապետական Բիենալի ժյուրին ավարտել է քվեարկությունը և արդեն հայտնի են «Ոսկյա և Արծաթյա առյուծների» դափնեկիրները: Այսպես` Բիենալի գլխավոր մրցանակը` «Ոսկյա առյուծը» ստացել է Կորեայի “Crow’s Eye View: The Korean Peninsula” («Ագռավի թռիչքի բարձրությունից. Կորեական թերակղզի») անունը կրող տաղավարը: Ինչպես նշել է ժյուրին, կորեացի մասնագետներին հաջողվել է «սառը պատերազմով» տարանջատված Կորեական թերակղզում և փոփոխված քաղաքական մթնոլորտում ներկայացնել նոր և հարուստ գիտելիքներ ճարտարապետության զարգացման մասին: Ցուցահանդեսի երկրորդ մրցանակին` «Արծաթե առյուծին» արժանացել է Չիլիի տաղավարը, որը կրում է «Մոնոլիտ հակասություններ» (Monolith Controversies) անվանումը: Ժյուրին բացատրել է, որ ուշադրություն է դարձրել այս տաղավարին այն պարզ պատճառով, որ այստեղ հիմնական շեշտը դրված է հավաքովի պանելային պատի վրա, որը ժամանակակից ճարտարապետության կենտրոնական բաղկացուցիչներից է:

Բացի այս 2 դափնեկիրներից ևս 3 ազգային տաղավար արժանացել են այսպես կոչված «Հատուկ ուշադրություն» (Special Mention) մրցանակին, որոնք են Ռուսաստանը, Կանադան և Ֆրանսիան:

Նշենք, որ 14-րդ ճարտարապետական ցուցահանդեսին մասնակցում է նաև Հայաստանը: Մեր տաղավարը կոչվում է «Երազանքների մայրաքաղաք» (The Capital of Desires) և նվիրված է Երևանին:

Վենետիկյան ցուցահանդեսին հայկական կողմի կորդինատոր Արև Սամուելյանը հայտնում է, որ Հայաստանն արդեն 6-րդ անգամ է մասնակցում այս ցուցահանդեսին: Այս տարի հայտնի 2 ղեկավար են հրավիրվել հայկական կողմի տաղավարի ներկայացման համար, ովքեր են Ռուբեն Արևշատյանը և Ավստրիայից Գեորգ Շելհամմերը:

Ինչպես պնդում է Ռուբեն Արևշատյանը, մեր տաղավարում ներկայացված են հայկական 20-րդ դարի արդի ճարտարապետության 3 հիմնարար դպրոցները: Առաջինը, բնականաբար «Թամանյանական դպրոցն» է, որը ոճային տեսանկյունից սովորաբար չի դիտարկվում որպես արդիական ուղղություն կամ մտածողություն: Երկրորդ փուլը «Կառուցողական դպրոցն» է, որն ճարտարապետության մեջ առաջին տեղ է մղում սոցիալական ոլորտը, այդ իսկ պատճառով համարվում է «Թամանյանական դպրոցի» հակադիր ուղղություն: Իսկ երրորդ դպրոցը դա Երկրորդ Համաշխարհային Պատերզամից հետո Ռաֆայել Իսրաեյլյանի կողմից ստեղծված դպրոցն է: Այս 3 ուղղությունների արժեքն այն է, որ վերջիններս հիմնված են գլոբալ գաղափարների վրա` ինչպես պետք է զարգանա երկիրը, ազգը և հասարակությունը:

Ցուցահանդեսի շրջանակներում հայկական կողմը ներկայացրել է ինչպես ավարտուն աշխատանքներ, այնպես էլ նախագծված և թղթին մնացած յուրօրինակ նախագծեր: Ներկայացված նախագծերի շարքում առանձնացնենք Ալեքսանդր Թամանյանի անվան Օպերայի և Բալետի թատրոնի շենքը, Իսրայելյանի Հյուսիսային պողոտային նախագիծը և Միքայել Մազմանյանի «Աշխատանքի Պալատ» նախագիծը:

Ճարտարապետական 14-րդ Բիենալը այցելուների առջև բացվել է հունիսի 7-ին: Այն այս տարի անց է կացվում «Հիմքեր» (Fundamentals) նշանաբանով: Հատկանշական է, որ այս տարի Բիենալի ընթացքում չենք տեսնի ճարտարապետական նորագույն նախագծեր կամ լուծումներ, փոխարենը փորձագետները տարբեր երկրներից փորձել են ներկայացնել իրենց տեսակետը` ինչպես է նախորդ 100-ամյակում զարգացել ճարտարապետությունը, և ինչպես վարվենք այսօր:

Նշենք, որ վենետիկյան Բիենալը անց է կացնում 2 տարին մեկ անգամ: Այս տարի Բիենալը հանրության առաջ բաց կլինի հունիսի 7-ից նոյեմբերի 23-ը: 14-րդ Բիենալի ղեկավարն այս տարի հոլանդացի ճարտարապետ «Պրիտցկերյան մրցանակի» դափնեկիր Ռեմ Կուլխասն է: Ցուցահանդեսի թեման` «Կլանող արդիականություն` 1914-2014թթ» (Absorbing Modernity 1914-2014), նա հայտարարել էր վաղուց` առաջարկելով ազգային տաղավարներին արտահայտվել մեկ ընդհանուր թեմայի շուրջ: Այս տարվա ցուցահանդեսի նորամուծությունն այն է, որ տաղավարների ղեկավարներին առաջարկվել է ուսումնասիրել ոչ թե ժամանակակից ճարտարապետությունը, այլ հետ գնալ անցյալ և գնահատել` ինչպես է 100 տարվա ընթացքում գլոբալ արդիականությունը կարողացել փոխարինել յուրօրինակ ազգային ոճերը: