Ճարտարապետների Բրիտանական արքայական ինստիտուտը հանրությանն է ներկայացրել Ստիվեն Լոուրենսի անվան մրցանակի այս տարվա հավակնորդների անունները: Բոլոր հավակնորդները մինչ օրս արդեն բազմաթիվ մրցանակների դափնեկիրներ են: «Ստիվեն Լոուրենսի անվան մրցանակաբաշխությունը» համարվում է Մեծ Բրիտանիայի ամենահեղինակավոր ճարտարապետական մրցանակներից մեկը: Այն շնորհվում է 1.3 մլն ԱՄՆ դոլարից պակաս բյուջե ունեցող նախագծերին: Նշենք, որ այս տարի 20-րդ, տոնական մրցանակաբաշխությունն է, իսկ դափնեկրի անունը կհայտարարվի հոկտեմբերի 31-ին «Ստիրլինգի մրցանակի» դափնեկրի հետ միասին: Մրցանակի առաջին հավակնորդը նկարիչ Ջավելին Բլոկի տուն-արվեստանոցն է: «Քոմփաունդ» (The Compound) արվեստանոցը նախագծել է «ԲիՓիԷն Արքիթեքթս» (BPN Architects) ճարտարապետական ընկերությունը նկարիչի պատվերով: Նկարիչը տարբեր պատկերներ ու կերպարներ է ստեղծում հին շինանյութից և աղբից: Հետևելով Բլոկի ցանկություններին՝ ճարտարապետական ընկերությունը նախկին տեքստիլ գործարանը վերածել է արվեստանոցի և բնակելի տան: Հաջորդ հավակնորդը «ՄակԳերրի-Մուն Արքիթեքթս» (McGarry-Moon Architects) ճարտարապետական բյուրոյի գրասենյակն է (Fallahogey Studio) Հյուսիսային Իռլանդիայի գյուղական համայնքում: Հեղինակների հիմնական նպատակն է եղել կառուցել այնպիսի շինություն, որը համահունչ լինի տեղական բնապատկերին: Գրասենյակը կառուցված է ամբարի տեսքով և քանի որ այնտեղ մակերեսը շատ փոքր է, ճարտարապետները յուրօրինակ լուծումներ են գտել՝ աստիճանների տակ տեղակայված գրապահարաններ, սեղանների վերածվող պատուհանագոգեր և այլն: Հաղթողի երրորդ հավակնորդ կառույցը նախագծել են «Մոլ Արքիթեքթս» (Mole Architects) և «Ռեբեկա Գրենջեր Արքիթեքթս» (Rebecca Granger Architects) ճարտարապետական ընկերությունները: House Boat անվանումով շինությունը կառուցված է լճի ափին, տանիքը նավակ է հիշեցնում, իսկ տան դիմային հատվածն ու ներքին հարդարումը իրականացվել են «Մավրիտանիա» նավի տարբեր մասերի և կահույքի օգտագործմամբ: «Տուն-նավակ» անվանումը ստացած շինության ընդհանուր մակերեսը կազմում է 220 քառակուսի մետր: «Փիքոքների տունը» (Peacock House) նախագծել են «ԲիԷյջԷսԷֆ Արքիթեքթեն» (BHSF Architekten) և «Ստուդիո-Փի» (Studio-P) ճարտարապետական ընկերությունները: Տունը կառուցված է ներքին այգու շրջակայքում և բաղկացած է 3 հատվածներից՝ բնակելի հատված, ստուդիա և աշխատանքային տարածք: Տան կառուցման հիմնական նպատակը շրջապատի մեկ, երկու հարկանի փայտյա տներից ոչնչով չտարբերվելն է, բայց միևնույն ժամանակ յուրօրինակ լինելը: Բոլոր շինությունների պատերը ներկված են սպիտակ, բայց յուրաքանչյուր սենյակ կահավորված ու նախագծված է յուրօրինակ դետալներով: «Հայդ+Հայդ Արքիթեքթս» (Hyde + Hyde Architects) ճարտարապետական ընկերությունը մասնավոր պատվիրատուի համար նախագծել ու կառուցել են «Արծաթե տունը» (Silver House), որն այսօր մրցանակի հնարավոր հաղթողներից մեկն է համարվում: Մրցանակաբաշխության կազմակերպիչները հատկապես նշում են ընտրված շինանյութի յուրօրինակությունը: Առաջին հարկի պարիսպն ու բակային արահետները կառուցված են քարից ու բետոնից, իսկ երկրորդ հարկը ապակուց ու փայտից: «Ինվիզիբլ Ստուդիո» (Invisible Studio) ճարտարապետական ընկերությունը Մեծ Բրիտանիայի լեռնային տնտեսության կոմիտեի համար նախագծել և կառուցել է տեխնիկայի համար նախատեսված պահեստից ու անձնակազմի համար տնակից բաղկացած «Վոլֆսըն Թրի Մենեջմենթ Կենտրոնը» (Wolfson Tree Management Center), որը բոլոր հնարավորություններն ունի ստանալու Լոուրենսի մրցանակը: Մրցանակաբաշխության հեղինակները հատկապես նշում են ծրագրի էկոլոգիական մաքրությունը և «կանաչ» տեխնոլոգիաների օգտագործումը:

Բարձրահարկ շենքերի և քաղաքային միջավայրի միջազգային Խորհուրդը (The Council on Tall Buildings and Urban Habitat- CTBUH) ամեն տարի անցկացնում է աշխարհի «Լավագույն բարձրահարկ շենք» մրցույթը: Նախապես ընտրվում են 4 աշխարհագրական տարածաշրջաններից լավագույնները, իսկ հետագայում նրանցից ամենալավը արժանանում է տարվա լավագույնի տիտղոսին: Այս տարվա աշխարհի «լավագույն բարձրահարկ շինություն» անվանակարգի հաղթողի անունը կհայտարարվի նոյեմբերի 12-ին Չիկագոյում կայանալիք հանդիսավոր արարողության ժամանակ, իսկ այժմ հայտնի են դարձել տարածաշրջանային 4 հաղթողները, որոնք էլ հավակնում են տարվա «լավագույն բարձրահարկ շենք» տիտղոսին: Այս մասին հաղորդում է խորհրդի պաշտոնական կայք ctbuh.org-ը: Այս տարի ամենամյա մրցանակաբաշխության մասնակցության հայտ ներկայացրել են 123 շինություններ 33 երկրներից, ինչը 40 տոկոսով ավել է նախորդ տարվա համեմատությամբ: Այս տարվա եզրափակիչ փուլ անցածները և հաղթողները իրենց նախորդներից տարբերվում են այնքանով, որ նախագծված և կառուցված են բացառապես «կանաչ» տեխնոլոգիաների օգտագործմամբ, առավել կայուն են և հնարավորինս քիչ ազդեցություն ունեն շրջակա միջավայրի վրա: Ինչպես ներկայացված է խորհրդի պաշտոնական կայքում, տարվա «լավագույն բարձրահարկ շինություն» տիտղոսի հավակնորդներն են, իրենց տարածաշրջաններում արդեն լավագույնը ճանաչված «Համաշխարհային առևտրի կենտրոն 1» (One World Trade Center) երկնաքերը Հյուսիսային և Հարավային Ամերիկա տարածաշրջանից, «Բուրջ Մուհամեդ բին Ռաշիդ Աշտարակը» (The Burj Mohammed Bin Rashid Tower) աշտարակը Մերձավոր Արևելք և Աֆրիկա տարածաշրջանից, Ասիա և Ավստրալիա տարածաշրջանից «ՔափիթաԳրին» երկնաքերը (CapitaGreen) և Եվրոպայից «Ուղղահայաց Անտառ» (Bosco Verticale) աշտարակը: «Համաշխարհային առևտրի կենտրոն 1» երկնաքերը, որն ամբողջ աշխարհում հայտնի է նաև որպես «Անկախության աշտարակ» գտնվում է Ներքին Մանհեթենում, որտեղ նախկինում կանգնած էին «Համաշխարհային առևտրի կենտրոնի» երկվորյակ աշտարակները: Նշենք, որ նախկին երկնաքերերin հիշեցնում է այս աշտարակի ոչ միայն անվանումը, այլև ձևը: Այն ութանկյան տեսք ունի, ինչն իր մեջ ամփոփում է նախորդ 2 աշտարակների պատերի քանակը: «Համաշխարհային առևտրի կենտրոն 1» երկնաքերը ամենաբարձրն է ոչ միայն ԱՄՆ-ում, այլև ամբողջ արևմտյան կիսագնդում: Երկնաքերի ընդհանուր բարձրությունը կազմում է 546.2 մետր: Այստեղ աշխատում են 73 վերելակ, որոնք այցելուներին հասցնում են ստորգետնյա 5 և վերգետնյա 94 հարկեր: Երկնաքերի հարկերի ընդհանուր մակերեսը կազմում է 325 հազար քառակուսի մետր: 40 հարկանի և 242 մետր բարձրությամբ «ՔափիթաԳրին» երկնաքերը չունի ոչ մի ռեկորդ և ոչինչ չի խորհրդանշում: Ավելին՝ այն իր բարձրությամբ ընդամենը 11-րդ տեղն է զբաղեցնում Սինգապուրում և 175–րդ տեղն ամբողջ աշխարհում: Սակայն Տոյո Իտոյի նախագծած երկնաքերում կարևոր է ոչ թե բարձրությունը, այլ այն, որ երկնաքերը դարձել է մի փոքրիկ կանաչ կղզի Սինգապուրի կենտրոնում: Շենքն ամբողջությամբ շրջապատված է խիտ ծառերով, ներսում գտնվում են մի քանի այգիներ, իսկ երկնաքերի տանիքին գործում է յուրօրինակ ռեստորան, որտեղ սեղանները տեղադրված են ծառերի մեջ: Այս երկնաքերի կառուցման ժամանակ շինարարներն առաջին անգամ օգտագործել են գերկայուն «սուպերքրիթ» (Supercrete) շինանյութը, որը հնարավորություն է տալիս էականորեն նվազեցնել բետոնի օգտագործումը և հեշտացնել աշխատողների գործը: Շինության դիմային հատվածի կրկնակի ապակեպատումը հնարավորություն է տալիս 26 տոկոսով նվազեցնել ներքին տարածքների ջերմությունը, իսկ տանիքին տեղադրված «կարմիր տերևը» ոչ միայն նախագծի մի մասնիկ է, այլև այն կլանում է քամին և հատուկ համակարգի միջոցով հովացնում ամբողջ շենքը: Աշխարհի առաջին «Ուղղահայաց Անտառ» երկնաքերը կազմված է 2 շքեղ աշտարակներից, որոնք մոտ 10.2 հազար քառակուսի մետր ծածկույթով բուսականություն են ավելացնում Միլանում, որն այսօր համարվում է ամենաաղտոտված մթնոլորտ ունեցող քաղաքներից մեկն աշխարհում: Նորագույն նախագիծը, որի անգլերեն թարգմանությունը նշանակում է «ուղղահայաց անտառ», քաղաքի համար կդառնա 2 «կանաչ թոք», քանի որ մոտ 21 հազար բույսերով պատված երկնաքերերը կկլանեն մթնոլորտի ածխաթթու գազն ու պինդ մասնիկները, կնվազեցնեն քաղաքի ջերմային ֆոնը, կիջեցնեն աղմուկի մակարդակը, մթնոլորտը կհագեցնեն թթվածնով և կստեղծեն նպաստավոր միկրոկլիմա: «Ուղղահայաց Անտառ» բազմաֆունկցիոնալ նախագիծը, որի ընդհանուր բյուջեն կազմել է 2.5 մլրդ ԱՄՆ դոլար, կառուցվել է մասնավոր ներդրումների հաշվին Միլանի «Պորտա Նուովա» թաղամասի վերակառուցման շրջանակներում: 80 և 110 մետր բարձրությամբ երկնաքերերում տնկված են 3-9 մետր բարձրությամբ 800 ծառ, 4 հազար թուփ, 15 հազար հատակային բույս, այդ թվում խաղողի վազեր և բազմամյա բույսեր: Ի դեպ, բացի այն, որ երկնաքերերն ունեն խիտ կանաչ բուսականություն, վերջիններս հագեցած են նաև «կանաչ տեխնոլոգիաներով»: Երկնաքերերում տեղադրված են կեղտաջրերի վերամշակման և ոռոգման համակարգեր, ինչպես նաև ֆոտոգալվանային արևային վահանակներ: Աբու Դաբիի ամենաբարձր երկնաքերը «Բուրջ Մուհամեդ բին Ռաշիդ Աշտարակը» կառուցել է «Ալդար Փրոփերթիս» ընկերությունը: 93 հարկանի երկնաքերի բարձրությունը կազմում է 381 մետր: Այս երկնաքերի տարբերակիչ հատկանիշն այն է, որ վերջինս կարծես միաձուլվել է տեղական շուկային, որը սփռված է ինչպես աշտարակի ներսում, այնպես էլ շրջապատում է այն: Արաբական հին շուկան տևական ժամանակ գտնվել է հենց այն տարածքում, որտեղ կառուցվել է երկնաքերը: Կառուցապատողները հաջողությամբ կարողացել են միաձուլել հնագույնն ու արդիականը:

Այս տարի աշխարհահռչակ «Պրիտցկերի ճարտարապետական մրցանակին» (the Pritzker Architecture Prize) արժանացել է գերմանացի ճարտարապետ Ֆրայ Օտտոն (Frei Otto): Մրցանակը նրան շնորհվել է ետմահու, մրցանակաբաշխության պաշտոնական արարողությունից՝ մարտի 23-ից 2 շաբաթ առաջ: Հանրահայտ ճարտարապետը մահացավ մարտի 9-ին, 89 տարեկան հասակում: Որպես կանոն՝ այս մրցանակը շնորհվում է միայն կենդանի ճարտարապետներին: Արդարության համար նշենք, որ ճարտարապետն իրեն շնորհված մեծագույն պարգևի մասին տեղեկացել է մինչև իր մահը, բայց ցավոք չի արժանացել այն անձամբ ստանալու հնարավորությանը: Մրցանակի հանձնման մասին ճարտարապետին դեռևս կենդանության օրոք հայտնել է մրցանակի գործադիր տնօրեն Մարտա Թորնը (Martha Thorne): Ֆրայ Օտտոյի ճարտարապետական գործունեությունը սկսվել է Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ավարտից հետո: Այդ ժամանակների շինանյութի սղությունը ստիպել է ճարտարապետին դիմել նորարարությունների: Ինչպես կենդանության օրոք նշել է նա, իր հիմնական ոգեշնչման առարկան եղել է «օճառե պղպջակը», քանի որ դրա կառուցվածքը տալիս է պարզ պատկերացում այն մասին, թե ինչպես կառուցել մաքսիմալ տարածք նվազագույն շինանյութերով: Նշենք, որ առանց Օտտոյի նորարարությունների վերջին 50 տարիներին կառուցված բազմաթիվ հիանալի շինություններ պարզապես գոյություն չէին ունենա: Նա ոչ միայն ճարտարապետ էր, այլև հիանալի ճարտարագետ և գյուտարար: Ինչպես հայտարարության մեջ նշել է «Պրիտցկերյան մրցանակի» ժյուրին, իր ամբողջ ճարտարապետական գործունեության ընթացքում Ֆրայ Օտտոն նախագծել է ստեղծագործական, թարմ և աննախադեպ կառույցներ: Ֆրայ Օտտոյի կողմից նախագծված աշխարհահռչակ կառույցներն են՝ 1967 թ-ին Մոնրեալի միջազգային և համաշխարհային ցուցահանդեսի շրջանակներում կառուցված Գերմանիայի տաղավարը, 1972 թ-ին Մյունխենի «Օլիմպիական» մարզադաշտի տանիքը, «Թյուվեյքի Պալատը» (Tuwaiq Palace) Սաուդյան Արաբիայում 1985 թվականին, Հաննովերի «Էքսպո 2000»-ում Ճապոնիայի տաղավարը և այլն: Մրցանակի հանձնման արարողությունը, որն իր մեջ ներառում է 100 հազար ԱՄՆ դոլար և բրոնզե մեդալ, տեղի կունենա մայիսի 15-ին Մայամի Բիչում (Miami Beach): Արարողության ժամանակ մրցանակն կհանձնվի ճարտարապետի ներկայացուցչին: «Պրիտցկերի ճարտարապետական մրցանակը» շնորհվում է ամեն տարի ճարտարապետության ոլորտում գրանցած ձեռքբերումների համար: Այս մրցանակը շատ հայտնի է ամբողջ աշխարհում և նույնականացվում է «Նոբելյան մրցանակ»-ի հետ: Քանի որ ճարտարապետության ոլորտում «Նոբելյան մրցանակ» չի շնորհվում, 1979 թ-ին Պրիտցկերների ընտանիքը, ում պատկանում է «Հյաթ» (Hyatt) համաշխարհային հյուրանոցային ցանցը, որոշում է ստեղծել այս մրցանակը: Նշենք, որ տարբեր տարիներին այս մրցանակին արժանացել են այնպիսի տաղանադվոր ճարտարապետներ, ինչպիսիք են Ֆրենկ Գերին, Նորման Ֆոսթերը, Ռենցո Պիանոն, Զահա Հադիդը, Ժան Նուվելը, Օսկար Նիմեյերը, Վան Շուն, Տոյո Իտոն և այլք: Օտտոն երկրորդ գերմանացի ճարտարապետն է, ով արժանացել ճարտարապետության առավելագույն գնահատանքի: Առաջինն այս մրցանակին արժանացել է Գոտֆրիդ Բյոմը (Gottfried Boehm) 1986 թվականին:

14-րդ միջազգային Վենետիկյան ճարտարապետական Բիենալի ժյուրին ավարտել է քվեարկությունը և արդեն հայտնի են «Ոսկյա և Արծաթյա առյուծների» դափնեկիրները: Այսպես` Բիենալի գլխավոր մրցանակը` «Ոսկյա առյուծը» ստացել է Կորեայի “Crow’s Eye View: The Korean Peninsula” («Ագռավի թռիչքի բարձրությունից. Կորեական թերակղզի») անունը կրող տաղավարը: Ինչպես նշել է ժյուրին, կորեացի մասնագետներին հաջողվել է «սառը պատերազմով» տարանջատված Կորեական թերակղզում և փոփոխված քաղաքական մթնոլորտում ներկայացնել նոր և հարուստ գիտելիքներ ճարտարապետության զարգացման մասին: Ցուցահանդեսի երկրորդ մրցանակին` «Արծաթե առյուծին» արժանացել է Չիլիի տաղավարը, որը կրում է «Մոնոլիտ հակասություններ» (Monolith Controversies) անվանումը: Ժյուրին բացատրել է, որ ուշադրություն է դարձրել այս տաղավարին այն պարզ պատճառով, որ այստեղ հիմնական շեշտը դրված է հավաքովի պանելային պատի վրա, որը ժամանակակից ճարտարապետության կենտրոնական բաղկացուցիչներից է: Բացի այս 2 դափնեկիրներից ևս 3 ազգային տաղավար արժանացել են այսպես կոչված «Հատուկ ուշադրություն» (Special Mention) մրցանակին, որոնք են Ռուսաստանը, Կանադան և Ֆրանսիան: Նշենք, որ 14-րդ ճարտարապետական ցուցահանդեսին մասնակցում է նաև Հայաստանը: Մեր տաղավարը կոչվում է «Երազանքների մայրաքաղաք» (The Capital of Desires) և նվիրված է Երևանին: Վենետիկյան ցուցահանդեսին հայկական կողմի կորդինատոր Արև Սամուելյանը հայտնում է, որ Հայաստանն արդեն 6-րդ անգամ է մասնակցում այս ցուցահանդեսին: Այս տարի հայտնի 2 ղեկավար են հրավիրվել հայկական կողմի տաղավարի ներկայացման համար, ովքեր են Ռուբեն Արևշատյանը և Ավստրիայից Գեորգ Շելհամմերը: Ինչպես պնդում է Ռուբեն Արևշատյանը, մեր տաղավարում ներկայացված են հայկական 20-րդ դարի արդի ճարտարապետության 3 հիմնարար դպրոցները: Առաջինը, բնականաբար «Թամանյանական դպրոցն» է, որը ոճային տեսանկյունից սովորաբար չի դիտարկվում որպես արդիական ուղղություն կամ մտածողություն: Երկրորդ փուլը «Կառուցողական դպրոցն» է, որն ճարտարապետության մեջ առաջին տեղ է մղում սոցիալական ոլորտը, այդ իսկ պատճառով համարվում է «Թամանյանական դպրոցի» հակադիր ուղղություն: Իսկ երրորդ դպրոցը դա Երկրորդ Համաշխարհային Պատերզամից հետո Ռաֆայել Իսրաեյլյանի կողմից ստեղծված դպրոցն է: Այս 3 ուղղությունների արժեքն այն է, որ վերջիններս հիմնված են գլոբալ գաղափարների վրա` ինչպես պետք է զարգանա երկիրը, ազգը և հասարակությունը: Ցուցահանդեսի շրջանակներում հայկական կողմը ներկայացրել է ինչպես ավարտուն աշխատանքներ, այնպես էլ նախագծված և թղթին մնացած յուրօրինակ նախագծեր: Ներկայացված նախագծերի շարքում առանձնացնենք Ալեքսանդր Թամանյանի անվան Օպերայի և Բալետի թատրոնի շենքը, Իսրայելյանի Հյուսիսային պողոտային նախագիծը և Միքայել Մազմանյանի «Աշխատանքի Պալատ» նախագիծը: Ճարտարապետական 14-րդ Բիենալը այցելուների առջև բացվել է հունիսի 7-ին: Այն այս տարի անց է կացվում «Հիմքեր» (Fundamentals) նշանաբանով: Հատկանշական է, որ այս տարի Բիենալի ընթացքում չենք տեսնի ճարտարապետական նորագույն նախագծեր կամ լուծումներ, փոխարենը փորձագետները տարբեր երկրներից փորձել են ներկայացնել իրենց տեսակետը` ինչպես է նախորդ 100-ամյակում զարգացել ճարտարապետությունը, և ինչպես վարվենք այսօր: Նշենք, որ վենետիկյան Բիենալը անց է կացնում 2 տարին մեկ անգամ: Այս տարի Բիենալը հանրության առաջ բաց կլինի հունիսի 7-ից նոյեմբերի 23-ը: 14-րդ Բիենալի ղեկավարն այս տարի հոլանդացի ճարտարապետ «Պրիտցկերյան մրցանակի» դափնեկիր Ռեմ Կուլխասն է: Ցուցահանդեսի թեման` «Կլանող արդիականություն` 1914-2014թթ» (Absorbing Modernity 1914-2014), նա հայտարարել էր վաղուց` առաջարկելով ազգային տաղավարներին արտահայտվել մեկ ընդհանուր թեմայի շուրջ: Այս տարվա ցուցահանդեսի նորամուծությունն այն է, որ տաղավարների ղեկավարներին առաջարկվել է ուսումնասիրել ոչ թե ժամանակակից ճարտարապետությունը, այլ հետ գնալ անցյալ և գնահատել` ինչպես է 100 տարվա ընթացքում գլոբալ արդիականությունը կարողացել փոխարինել յուրօրինակ ազգային ոճերը:

«Էմփորիս Երկնաքերի Մրցանակաբաշխություն»-ը (Emporis Skyscraper Award) համարվում է ամենահեղինակավորը բարձրահարկ ճարտարապետության ոլորտում: Այն անց է կացվում արդեն 13-րդ անգամ և հաղթողները ընտրվում են ընթացիկ տարում կառուցված 100 մետրից ավելի բարձրություն ունեցող երկնաքերերից: Նշենք, որ ժյուրին լավագույն բարձրահարկը ընտրելիս մեծ ուշադրություն է դարձնում վերջինիս էսթետիկ և ֆունկցիոնալ չափանիշներին: 2013 թ-ին «Էմփորիս Երկնաքերի Մրցանակաբաշխության» հաղթող է ճանաչվել լոնդոնյան «Բեկոր» (The Shard) երկնաքերը: Նշենք, որ այս տարի մրցույթին մասնակցության հայտ էր ներկայացրել 300 երկնաքերը: Ճարտարապետ Ռենցո Պիանոյի կողմից նախագծված 306 մետր բարձրությամբ երկնաքերը հաղթող է ճանաչվել իր բեկորի նմանվող յուրօրինակ տեսքի շնորհիվ: Այս տարի երկրորդ տեղը զբաղեցրել է «Դոմինիկ Պերրո» (Dominique Perrault) ճարտարապետական ընկերության նախագծած «ԴիՍի Թաուեր 1» (DC Tower 1 ) երկնաքերը: 250 մետր բարձրությամբ աշտարակն առանձնանում է իր արտաքին տեսքով` շինության 3 ապակե հարթ կողմերը միաձուլվում են անհարթ և ձևավոր ժայռ հիշեցնող չորրորդ կողմի հետ: Այս ամենը շինության արտաքին տեսքին ամրություն է հաղորդում` չնայած այն փաստին, որ շենքն ինքնին բավականին բարակ է: Նշենք, որ աշտարակում տեղադրված են արևային մարտկոցներ, բազմաթիվ բույսերով կանաչ գոտի: Երրորդ տեղը զբաղեցրել է Չինաստանի Թայհու (Taihu) լճի վրա կառուցված «Շերաթոն Հուզոու Հոթ Սփրինգ Ռեզորթ» (Sheraton Huzhou Hot Spring Resort) անվանումը կրող հյուրանոցը: 102 մետր բարձրությամբ հյուրանոցը հիշեցնում է հսկայական օղակ, որն իր լուսավորության շնորհիվ գիշերը արտացոլվում է գետի մեջ: Անցած տարի այս հեղինակավոր մրցույթում հաղթել է Կանադայում գտնվող «Աբսոլյութ Վորլդ Թաուեր» (Absolute World Towers) աշտարակը: 2011 թ-ին «Էմփորիսի» դափնեկիր է ճանաչվել Ֆրենկ Գերիի նախագծած «8 Սփրյուս Սթրիթ» (8 Spruce Street) աշտարակը, իսկ 2010-ին ճարտարապետ Տոյո Իտոյի (Toyo Ito) և «բի 720 Արքիթեքթոս» (b720 Arquitectos) ճարտարապետական ընկերության համատեղ կառուցված «Պորտա Ֆիրա» (Porta Fira) հյուրանոցային շենքը: