2018 թ լեցուն էր բազում իրադարձություններով ոչ միայն քաղաքական, օրենսդրական այլև քաղաքաշինական առումով։ Երևանը իր 2800 ամյակին ունեցավ նոր ճարտարապետ ի դեմս Արթուր Մեսչյանի, մարդ ով մեզ հայտնի է ոչ միայն իր երգերով, այլ նաև հարուստ ճարտարապետական գործունեությամբ։ Ինչ խոսք, այս պաշտոնը ինչ որ տեղ խոցելի է այն տեսանկյունից, որ տարիների ընթացքում մայրաքաղաքը խիստ ձևափոխվել է, հաճախ նաև զարգացել ոչ ճիշտ ուղղությամբ, ինչը առաջացրել է մարդկանց դժգոհությունը, բայց որի պատասխանատուն նորանշանակ ճարտարապետը չէ։

Շատերս գիտենք, որ մեր մայրաքաղաքը ունի բազում խնդիրներ, թե քաղաքաշինական և թե ճարտարապետական, դրանցից որոնք՞ ունեն առաջնային լուծման կարիք, այս կարևոր հարցի պատասխանը ճշտեցինք Երևանի գլխավոր ճարտարապետից․ «Շինարարական տեխնոլոգիան, որով այսօր կառուցվում են այսօրվա բնակելի շենքերը, դա 50-60-ական թվականների տեխնոլոգիա է: Բոլորիս հայտնի մոնոլիտ կարկասները, արմատուրան և այն ամենը ինչ բոլորս գիտենք, այդ տեխնոլոգիան արդեն վաղուց ժամանակավրեպ է։ Միակ հնարավորությունը մեծածավալ բնակելի շինարարություն սկսել Երևանում՝ հնարավոր է միայն մեկ տարբերակում, եթե վերականգնվի ԴՍԿ հասկացողությունը, գործեն տնաշինական կոմբինատներ և արագ հավաքովի սենդվիչային և այլ տարբերակներով արտադրվեն բնակելի կառույցների մոդուլներ։ Այդ մոդուլներով արագ, մոտ մեկ տարվա ընթացքում կարելի է մեծ թաղամաս կառուցել։ Նման տեխնոլոգիայի կիրառման արժեքնել է էժան համեմատած մոնոլիտ շինարարության հետ, այն կլինի մեկ քարորդից նույնիսկ ավելի պակաս»։ Համաձայնենք, որ նման մոտեցումը իրոք շատ կարճ ժամանակահատվածում կլուծի բնակ ֆոնդի ապահովման, բնակչության զբաղվածության խնդիրները, ինչը իր հերթին կբերի տնտեսության աճին և կկրճատի արտագաղթը։ Սակայն կարծում եմ անհրաժեշտ է հաշվի առնել մի կարևոր հանգամանք, որը ևս բխում է քաղաքաշինության շահերից։ Կարևոր է որպեսզի հավաքովի մոդուլներով կառուցվող թաղամասերը մեկը մյուսին չնմանվեն։ Այսինք յուրաքանչյուր թաղամաս ունենա իր առանձնահատկությունը, որպեսզի խորհրդային տարիներին նկարահանված «Բաղնիքտ անուշ» ֆիլմը կրկին արդիական չդառնա։ Եթե պահպանվի ճարտարապետական առանձնահատկությունը, ապա հավաքովի տարբերակով իրականացվող շինարարությունը կնպաստի որպեսզի կենտրոնից դուրս թաղամասների բարեկարգումը ավելի արագ իրականացվի ինչը որ չափով կարող է լուծել նաև մայրաքաղաքի վարչական շրջանների անհամաչափ զարգացման խնդիրը, ինչի արդյունքում տուժում է փոքր կենտրոնը։

Այն, որ կենտրոնը բեռնաթափման կարիք ունի գաղտնիք չէ, սակայն հետաքրքիր է թե ինչպես է տեսնում այդ խնդրի լուծումը գլխավոր ճարտարապետը։ «Դա շատ կարևոր հարց է։ Պետք է հնարավորին չափով շինարարական ծրագրերը հանել քաղաքի կենտրոնից դուրս։ Վերջերս ինվեստորների հետ հանդիպում տեղի ունեցավ քաղաքապետի մոտ, և ես հարցրեցի նրանց ինչ՞ի չեք ուզում Սարի Թաղում Ձեզ հողատարածք տանք։ Եթե Դուք քաղաքի կենտրոնում ուզում եք մի 26 կամ 30 հարկանի կառույց անել ինչ՞ի չեք ուզում Սարի թաղում սկսեք շինարարություն անել, գնեք այնտեղի հողերը և ապահովեք տեղի բնակիչներին բնակարաններով, կառուցվող շենքերում ։ Եկեք ինձ մոտ և ես ձեզ 120 հարկի թույլտվություն էլ կտամ։ Ասում եմ, քաղաքի կենտրոնից դուրս եկեք։ Եվ այդ տենդենցը ոնց որ թե արդեն կա, արդեն հասկացան, որ քաղաքի կենտրոնը արդեն գերծանրաբեռնված է, արդեն էլ տեղ չկա»,- պարզաբանեց Արթուր Մեսչյանը։ Հույսով ենք, որ նորանշանակ գլխավոր ճարտարապետը նոր ծրագրեր հաստատելիս հաշվի կառնի շենքերի հարկայնությունը ոչ միայն տվյալ տեղանքի համար, այլև ելնելով քաղաքի տարբեր կետերից ստեղծվող համայնապատկերից։ Հույս ունեմ նաև, որ ճարտարապետներն ու շինարարները գլխավոր ճարտարապետի առաջարկը 120 հարկի մասին ուղղակիորեն չեն հասկանա։ Ինչէ։

Այն, որ Երևանը կորցրել և մինչ օրս կորցնում է իր կերպարը՝ հուշարձանների քանդմամբ , ներկմամբ՝ ժամանակին ասել է նաև Արթուր Մեսչյանը։ Այժմ ինչպիսի՞ քայլեր են ձեռնարկվելու, որպեսզի պահպանվի մեր քաղաքին բնորոշ ոգին։ «Մինչ ես գլխավոր ճարտարապետ եմ Երևանում այլևս ոչ մի հուշարձան չի քանդվելու։ Ճարտարապետները, որոնք նախագծեր կանեն այդ հուշարձանների մոտ, մտածողության սկզբնակետը կլինի այդ հուշարձանի գոյությունը։ Եվ ամենակարևորը սեփականատերերը, կառուցապատողները, որոնք կգնեն որոշակի հողատարածք, որտեղ կգտնվի որևիցէ հուշարձան, նրանք պարտավոր կլինեն ֆինանսավորել այդ հուշարձանի վերակառուցման աշխատանքները։ Երևանի կենտրոնում կան բավականին քանակի այդպիսի ծրագրեր, կան արդեն փորված հիմքեր, կան արդեն կատարված հողային աշխատանքներ՝ ես դրանք բոլորը կանգնեցրել եմ մինչև գանք որոշակի տրամաբանական լուծումների։ Ես կարծում եմ, որ հնարավորին չափով կպակասեցնեմ այն ցավը, որ այսօր տանջում է բնակիչներին և դրանով ինչ որ չափով կշահի և քաղաքը և բնակիչները» ,- վստահեցրեց Արթուր Մեսչյանը։