Քաղաքապետարանի այս տարվա ռազմավարական ուղղություններից մեկը մայրաքաղաքի կանաչապատ տարածքների ավելացումն է։ Կարելի է ենթադրել, որ այս ռազմավարական փաստաթուղթը կարող է էական նշանակություն ունենալ քաղաքաշինության ընդհանուր քաղաքականության մեջ, քանի որ անկախությունից հետո փորձ է արվում շեշտը դնել ոչ միայն կառուցապատման, այլև կանաչապատ նոր տարածքների ստեղծման վրա։ Այսպիսով քաղաքաշինությանը համալիր մոտեցում է ցուցաբերվում։ «2020թ. կներդրվի կանաչապատման միանգամայն նոր մոտեցում: Նախագծված համալիր լուծումներով ու բնապահպանական ծրագրերով կմեկնարկեն կանաչապատ տարածքների վերականգնման աշխատանքները»,- ընդգծել է քաղաքապետի առաջին տեղակալ Հրաչյա Սարգսյանը: Ի դեպ նկատենք, որ կանաչապատման ոլորտի զարգացման ծրագրում ընդգրկված է այնպիսի մի հետաքրքիր «կռվախնձոր», ինչպիսին Փարոսի անտառն է: Վերջապես այս անտառի վերականգնումը պետական հոգածության ներքո կլինի։ Ինչ խոսք, Փարոսի անտառի վերականգնումը կարևոր նշանակություն կունենա նաև մայրաքաղաքի համար։ Բացի այդ, նախատեսվում է ստեղծել անտառապաշտպանիչ գոտի Սարալանջի 10 հա, Աջափնյակի Սիլիկյան թաղամասի 7.0 հա, Նուբարաշենի խճուղու 8.5 հա, Ջրաշխարհի աջակողմյան լանջի 12 հա տարածքում: Նախագծերն արդեն պատրաստ են: Ներկայացված ծրագրից կարելի է ենթադրել, որ մայրաքաղաքի կանաչապատման ռազմավարությունը ընդգրկուն է։ Ծրագրով նոր լուծում պետք է տրվի Աշտարակ-Դավթաշեն նոր կառուցված ճանապարհահատվածի հարակից շուրջ 4,5 հա կանաչ տարածքին: Ի դեպ, նոր մշակված ռազմավարությունը չշրջանցեց նաև մայրաքաղաքի պուրակները։ Կբարեկարգվեն և կվերականգնվեն Կոմիտասի անվան այգին, Սարյանի և Խ. Աբովյանի անվան պուրակները։ Հուսանք․ որ հերթը կհասնի նաև Երևանի կարևոր հատակագծային հանգույց հանդիսացող օղակաձև այգուն։ Ինչ խոսք, այս ծրագրերի իրականացումը ծավալուն աշխատանքներ է ենթադրում։ Բնականաբար անտառածածկ տարածքների ստեղծումը կթեթևացնի մայրաքաղաքի բնապահպանական խնդիրները։ Ի դեպ այդ խնդիրները առավել արդյունավետ կազմակերպելու նպատակով քաղաքապետարանում որոշել են ստեղծել «Կանաչապատում և շրջակա միջավայրի պահպանություն» ՀՈԱԿ-ը: «ՀՈԱԿ-ի ստեղծումը թույլ կտա կենտրոնացնել կանաչապատման աշխատանքների համար քաղաքապետարանի կողմից տրամադրված գումարները և հստակ տնօրինել դրանք: Իսկ կազմավորված պրոֆեսիոնալ և մասնագիտական թիմը կունենա քաղաքի կանաչապատման, խնամքի և ոռոգման նոր համալիր լուծում, և կատարված աշխատանքները քաղաքի համար կիրականացվեն միասնական մոտեցմամբ: ՀՈԱԿ-ը կունենա տնկարանային տնտեսություն, անհրաժեշտ տեխնիկատրանսպորտային պարկ, լանդշաֆտային ճարտարապետային մոտեցումներ, ինչպես նաև կիրականացնի շրջակա միջավայրի պահպանության որոշ լուծումներ», - նշել է քաղաքապետի առաջին տեղակալը։ Այս ծրագիրը կարող է կարևոր քայլ լինել մայրաքաղաքի կայուն զարգացման համար։ Գաղտնիք չէ, որ մարդիկ իրենց «կաշվի վրա» են զգում կանաչ տարածքների կրճատման բացասական հետևանքը։ Հիշեցնենք, որ այս խնդիրը լուծելու համար տարբեր ժամանակներում, տարբեր առիթներով մայրաքաղաքում ծառատունկ է իրականացվել՝ նպատակ ունենալով ավելացնել կանաչ տարածքները։ Սակայն խնդիրը չի լուծվել, քանի որ Երևանում ոչ պակաս խնդիր կա նաև ոռոգման համակարգում։ Եվ այսօր, երբ քաղաքապետարանը որոշում է կայացրել ավելացնել կանաչ տարածքները, կարծում ենք, առաջնահերթ և դրան զուգահեռ պետք է լուծվի անխափան ոռոգման հարցը։ Այս խնդրի լուծման նպատակով քաղաքապետարանը այս տարի գույքագրել է ոռոգման ցանցերը։ Գաղտնիք չէ, որ կանաչապատման ցանկացած ծրագրի հաջողություն կախված է ոռոգումից: Մենք փորձեցինք ավելի մանրամասն ճշտել թե ին՞չ մոտեցում է կիրառվելու ոռոգման համար։ Ըստ քաղաքապետարանի՝ այդ նպատակով քաղաքային իշխանությունը մի քանի նախագծեր ունի. օգտագործել մետրոպոլիտենի գրունտային ջրերը, խորքային հորերն ու չգործող պոմպակայանները: Երևանի քաղաքապետի առաջին տեղակալի խոսքով, այսօր Երևանում ընդհանուր օգտագործման կանաչ տարածքները կազմում են 867,5 հա, իսկ մեկ շնչին բաժին ընկնող կանաչ տարածքը՝ 7,8 քմ: Անդրադառնալով մայրաքաղաքի օդի աղտոտվածության խնդրին, Հրաչյա Սարգսյանը հիմնական պատճառ նշեց քաղաքում ընթացող շինարարական աշխատանքներն ու գործող հանքերը, որոնք կարող են չեզոքացվել կանաչ տարածքների ավելացմամբ: Համաձայնելով Հրաչյա Սարգսյանի այս դիտարկման հետ, այնուհանդերձ պետք է ընգծենք, որ օդի աղտոտվածության մեծ բեռը բաժին է հասնում կենտրոն վարչական շրջանին։ Նկատենք, որ ըստ քաղաքապետարանի, բնապահպանական խնդիրների լուծումը չի ավարտվելու միայն կանաչ տարածքների ավելացմամբ։ Հրաչյա Սարգսյանը պարզաբանեց, որ ՀՈԱԿ-ի համայնքային կառույցը կզբաղվի նաև աղբի տեսակավորման, մասնավորապես՝ թափոնների ընդունման կետերի ստեղծման և սպասարկման խնդրով:

1991 թ․ հիմնադրված և 2003 թ․ պետական կարգավիճակ ստացած Համազգային թատրոնը գործում է Երևանի թատրոնի և կինոյի պետական ինստիտուտի (ԵԹԿՊԻ) շենքում։ Ճիշտ է՝ սեփական տարածք չունենալը չի խանգարել, որ թատրոնը կայանա, կերտի սեփական ձեռագիրը՝ բազմաժանր, նորարարական ու տարբերվող։ Բայց սեփական բեմում աշխատելը յուրաքանչյուր կոլեկտիվի ստեղծագործական ավելի մեծ ազատություն ու հնարավորություններ է ընձեռում։ Այս տարի մարտի 23-ին տեղի էր ունեցել Համազգային թատրոնի շենքի հիմնարկեքի արարողությունը։ Շենքը դեռ կառուցման փուլում է և ամենայն հավանականությամբ շահագործման կհանձնվի 2020 թ․ աշնանը։ Համազգային թատրոնի շենքը փաստորեն լինելու է ՀՀ անկախության ընթացքում կառուցված առաջին թատրոնի շենքը։ Այս շենքի կառուցումը թատրոնի հիմնադրի՝ Սոս Սարգսյանի երազանքն էր։ Բայց որպեսզի այդ երազանքն իրականություն դառնար երկու տասնամյակ պահանջվեց։ Միայն նրա մահից մեկ տարի առաջ՝ 2012թ․, թատրոնին տեղ հատկացվեց Գլխավոր պողոտայում՝ Մաշտոց-Սարյան այգու վերջնամասում։ Անգամ հայտարարվեց ճարտարապետական նախագծի մրցույթ և հաղթող ճանաչվեց Լևոն Ղալումյանի նախագիծը։ Բայց ծրագիրը կյանքի չկոչվեց։ Մի կողմից մի խումբ ճարտարապետների ու ակտիվիստների բողոքները, մյուս կողմից անհրաժեշտ ֆինանսական միջոցների բացակայությունը թույլ չտվին, որ ծրագիրն իրականանա։ 2016 թ․ թատրոնի՝ այդ նախագծով շենքի կառուցումը օրակարգից հանվեց, իսկ արդեն 2017 թ․ պետությունը թատրոնին տրամադրեց նոր տարածք՝ ԵԹԿՊԻ հարևանությամբ 955 քմ հողամասի վրա։ Այս տարածքում գտնվում էր ինստիտուտի մասնաշենքը, որտեղ վարձակալությամբ գործում էր ֆինանսաբանկային քոլեջը։ Մասնաշենքն ապամոնտաժվեց ու այժմ ընթանում են թատրոնի կառուցման աշխատանքները։ Համազգային թատրոնի շենքի կառուցապատողն ու ներդրողը «Ջի Էմ Դևելելոփեր» ՍՊԸ-ն է, ճարտարապետը՝ Իսահակ Ներսիսյանը։ Համազգային թատրոնը ըստ նոր նախագծի ունենալու է 290 տեղանոց դահլիճ։ Թատրոնի ընդհանուր մակերեսը 1800 քմ է։ Իսահակ Ներսիսյանի խոսքով փոքր տարածքը և ֆինանսական սահմանափակ ներդրումը թույլ չեն տվել դասական թատրոնների մասշտաբների ու պահանջների համապատասխան թատրոն նախագծել, բայց ընդհանուր առմամբ ստացել են թատերական գործունեության համար անհրաժեշտ բոլոր բաղադրիչներով ապահովված շենք։ Ինչպես բոլոր թատրոնները Համազգայինն էլ կունենա առաջին հարկում ճեմասրահ, հանդերձարան, սանհանգույց, բուֆետ, ծառայողական տարածք, փորձասենյակ, ռեկվիզիտի պահեստներ, ծառայողական մուտք։ Թատրոնը կունենա նաև դեկորացիաների պատրաստման արհեստանոց, որից բացի շենքի հետնամասում տարածք է հատկացվել նաև մեծ ռեկվիզտների պատրաստման համար։ Դրանք երկրորդ հարկ տեղափոխելու համար նախատեսվում է տեղադրել ամբարձիչ։ Երկրորդ հարկ՝ փոքր ճեմասրահ, այնուհետև դահլիճ, հանդիսատեսը կբարձրանա կենտրոնական շքասանդուղքով։ Դահլիճը կառուցվելու է ավանդական մոտեցմամբ, ունենալու է բեմական տուփ, բեմին կից սպասման սրահներ, պրոֆեսիոնալ լուսավորություն։ Բեմատուփի բարձրությունը կլինի 12 մ։ Այս հարկում կլինեն նաև արտիստական սենյակները։ Թատրոնի շենքը հարմարեցված է տեղաշարժման դժվարություններ ունեցած անձանց համար: Գործելու է վերելակ։ Իսկ սայլակով տեղաշարժվող հանդիսատեսների համար դահլիճում նախատեսվել են հատուկ տեղեր։ Համազգային թատրոնի մուտքը անկյունային է լինելու, ապակեպատ։ Շենքը խուլ ծավալ ունի և ճակատի հարդարման մեջ ճարտարապետական ակնառու լուծումներ չէին կարող տրվել։ Դրա համար էլ ընտրվել է ավելի զուսպ ժամանակակից դինամիկ լուծում՝ անկանոն բացվածքներով։ Ինտերիերի ձևավորման մեջ էլ նախապատվությունը տրվելու է արդի լուծումներին․ ի վերջո երիտասարդ թատրոն է, երիտասարդ կոլեկտիվ, և ոչ ստանդարտ լուծումները լիովին հարիր են։ Բայց թատրոնի գլխավոր առանձնահատկությունը կլինի վաստակավոր արտիստ Սոս Սարգսյանի կյանքին ու գործունեությանը նվիրված մշտական ցուցադրությունը։ Դերասանի այրին՝ Նելլի Սարգսյանը, պատրաստ է տրամադրել բավական արժեքավոր իրեր, որոնք կբացահայտեն մեծ դերասանի կյանքի ու աշխատանքի հետաքրքիր դրվագներ։ Այնպես, որ այն իրոք կլինի Սոս Սարգսյանի անվան թատրոն, ու հանդիսատեսը այդ շենքում կզգա մեծ դերասանի շունչը։

Մայրաքաղաքի կարևոր խնդիրներից մեկի, հանձինս գետնանցումների վերանորոգման հարցը վերջերս «տեղից շարժվեց»։ Քաղաքապետարանը գետնանցումների վերանորոգումը իր գլխավոր ծրագրերից մեկն է համարում․ «Ծրագրի իրագործման համար հատկացվել է 300,0 մլն. դրամ, սակայն շինարարական աշխատանքներն ընթանում են 3 գետնանցումներում, որոնց համար կնքվել են 44,0 մլն. դրամի կապալի պայմանագրեր»,-հայտնեցին քաղաքապետարանից: Ներկայիս պահին հիմնանորոգման աշխատանքներ ընթանում են Հալաբյան-Լենինգրադյան, մետրոյի Մարշալ Բաղրամյան կայարան, Ազատության պողոտայի՝ «Հաղթանակ» զբոսայգու հարակից ստորգետնյա անցումներում։ Ըստ քաղաքապետարանի կայքի նոյեմբերի 15-ին տեղադրված հայտարարության. «Քաղաքացիների տեղաշարժը հարմարավետ դարձնելու նպատակով Երևանի քաղաքապետարանի միջոցներով մասնակի նորոգվել է Գրիգոր Լուսավորիչ փողոցի և Մաշտոցի պողոտայի խաչմերուկում գտնվող ստորգետնյա հետիոտնային անցումը: Թարմացվել է նաև լուսավորությունը»: «Վաղուց պետք է վերանորոգվեին այս գետնանցումները։ Իհարկե շատ ավելի լավ կլիներ, որ վերանորոգումը ավելի լավ արվեր՝ հուսանք, որ աշխատանքները դեռևս կշարունակվեն»,- մեր հարցման ընթացքում այսպես գնահատեցին Գրիգոր Լուսավորիչ փողոցի և Մաշտոցի պողոտայի խաչմերուկում գտնվող ստորգետնյա հետիոտնային անցումի անցուդարձ անող մարդիկ։ Պարզվեց, որ քաղաքացիները իրենց գնահատականներում չեն սխալվում՝ քաղաքապետարանից տեղեկացանք, որ ինչպես վերը նշված այնպես էլ Ազատություն պողոտա, Դ.Անհաղթ փողոցի գետնանցումներում շինարարության նախագծման աշխատանքները չեն կատարվել, քանի որ նախագծող կազմակերպության հետ պայմանագրերը լուծարվել էին: Սակայն միևնույն ժամանակ քաղաքապետարանից մեզ վստահեցրին, որ Գրիգոր Լուսավորիչ փողոցի և Մաշտոցի պողոտայի խաչմերուկում գտնվող ստորգետնյա հետիոտնային անցումների վերանորոգման համար կպատվիրվեն նոր նախագծանախահաշվային փաստաթղթեր: Ծրագրի շրջանակներում այս պահին շինարարական աշխատանքները իրականացնում են մի քանի շինարարական կազմակերպություններ։ Ազատության պողոտայի՝ «Հաղթանակ» զբոսայգու հարակից ստորգետնյա անցումի վերանորոգման աշխատանքները իրականացնում է «ԳՈՌՏԻԳ» ՍՊԸ-ն, Մարշալ Բաղրամյան կայարան տանող ստորգետնյա անցումինը՝ «Տ-Քընսթրաքշն» ՓԲԸ-ն, Հալաբյան- Լենինգրադյան խաչմերուկի ստորգետնյա անցումինը ՝ «Նագշին» ՍՊԸ-ն։ Ի պատասխան մեր հարցին, թե արդյո՞ք գետնանցումների վերանորոգման ծրագիրը շարունակական է լինելու, քաղաքապետարանից մեզ պատասխանեցին․ «Այո, ծրագիրը շարունակական է լինելու: 2020թ-ին ևս նախատեսվել են մի շարք գետնանցումների վերանորոգման աշխատանքներ»։

Ամիրյան 2 հասցեում գտնվող պատմական հուշարձան-շենքը վերակառուցումից հետո գործելու է որպես «Հոլիդեյ ինն» հյուրանոց։ InterContinental Hotels Group (IHG) ցանցի մաս հանդիսացող «Հոլիդեյ ինն» հյուրանոցները սպասարկում են միջին դասին աշխարհի ավելի քան 90 երկրներում։ Հայաստանը IHG ցանցի քարտեզում նշվեց այս տարվա սկզբից, երբ բացվեց «Հոլիդեյ ինն էքսպրես» հյուրանոցը, այժմ կառուցվում է «Հոլիդեյ ինն» հյուրանոցը, որը շահագործման կհանձնվի հաջորդ տարի գարնանը։ Արական գիմնազիայի վերակառուցվող շենքը Արական գիմնազիայի շենքը կառուցվել է 1896 թ. Միխայիլ ֆոն դեր Նոննե ճարտարապետի նախագծով։ 1936 թվականից այստեղ գործել է Ավ. Իսահակյանի անվան գրադարանը։ Քչերը գիտեն, որ շենքի բակում կա ևս մեկ նմանատիպ շենք, որը պատկանել է գիմնազիային։ Փողոցին հարող շենքի աջ թևը ապամոնտաժվել է դեռևս 1950-ականներին՝ Կառավարական N2 շենքի կառուցման ժամանակ: 1970-ականների վերջին շենքի ձախ հատվածում կառուցվել էր լրացուցիչ ծավալ, որը քանդվեց 2005 թվականին գրադարանի տեղափոխվելուց հետո։ Ավելի ուշ ապամոնտաժվեց շենքն ամբողջությամբ, պահպանվեց միայն ճակատային մասը։ Այստեղ նախատեսվում էր բիզնես կենտրոն կառուցել, բայց կառուցումը ձգձգվեց ու ընդհատվեց։ Հյուրանոցի կառուցումը սկսվեց 2017 թվականից: «Մենք ստիպված էինք մեր նախագիծը հարմարեցնել այստեղ արված աշխատանքներին, որովհետև արդեն կար շենքի կարկասը (հիմնակմախքը), որը 10 տարի առաջ էր արվել։ Դա է պատճառը, որ մենք երկու նմանատիպ հյուրանոցային համար չունենք։ Չնայած՝ մյուս կողմից էլ ինչքան բարդ էր խնդիրը, այնքան հետաքրքիր էր աշխատանքը»,- ասում է «Հոլիդեյ ինն» հյուրանոցի շենքի ճարտարապետ Իսահակ Ներսիսյանը։ Հետաքրքիր էր ու բարդ նաև այն առումով, որ հյուրանոցը պետք է հարմարեցվեր առկա պատմամշակութային միջավայրին՝ արական գիմնազիայի շենքին և Կառավարության N2 շենքին։ Հրապարակը շրջապատող բոլոր շենքերը՝ Կառավարության N1 շենքը, «Արմենիա» հյուրանոցը, Փոստի կենտրոնական շենքը, շարունակություններ ունեն դեպի հարակից փողոցներ, միայն Սամվել Սաֆարյանի նախագծած Կառավարության N2 շենքի՝ դեպի Ամիրյան շարունակվող հատվածը ժամանակին չի կառուցվել։ «Մի կողմից մենք փորձել ենք շարունակության նմանություն ստեղծել վերին հատվածում՝ Նոյեմբերյանի ֆելզիտային տուֆե շարվածքով։ Եվ մյուս կողմից էլ արական գիմնազիայի շենքն ընդգծելու համար վերին հարկերը հետ ենք տվել և ապակե ծավալով անջատել սև տուֆե և ֆելզիտե շարվածքները։ Ապակին ընդգծում է պատմական շենքը, այն դարձնում դոմինանտ ընդհանուր ֆոնի վրա։ Այսպես մենք նպատակ ենք ունեցել զարգացնել միջավայրը՝ ընգծելով այս երկու շենքերի կարևորությունն ու արժեքը, որ նորը երկրորդական դիտվի նրանց նկատմամբ։ Հենց դրանով են պայմանավորված ֆասադի բացվածքների առիթմիկ բաժանումները։ Ճիշտ է՝ այդ լուծումը կարող է արդի ճարտարապետության տուրք համարվել, բայց այն առաջին հերթին նպատակ է ունեցել ընդգծել պատմական շենքը, որը հստակ ռիթմ ունի և եռամաս դասական կոմպոզիցիա, իսկ նորակառույց հատվածը իրականացվել է չեզոք ոճով, որպես ֆոն, background»,- ներկայացնում է ճարտարապետը։ Հոլիդեյ ինն բազմաֆունկցիոնալ հյուրանոց «Հոլիդեյ իննը» զբոսաշրջային աշխարհում մեծ ճանաչում ունեցող հյուրանոցային ցանց է։ Հայաստանյան «Հոլիդեյ ինն» հյուրանոցն էլ նախագծվել է այնպես, որ այլ երկրներում այս ցանցի ծառայություններից օգտվող հյուրերը հենց մուտքից հասկանան, որ իրենք արդեն ծանոթ միջավայրում են։ Երևանյան «Հոլիդեյ իննը» միջին կարգի 4-աստղանի հյուրանոց է, որը զբաղեցնում է ընդհանուր 23700 քմ մակերես։ Հյուրանոցը ունենալու է 191 համար, որոնցից 11 –ը կլինեն առանձին ննջարանով ու հյուրասենյակով սուիթ (suite) համարներ, մնացածը՝ հիմնականում երկտեղանոց՝ ստանդարտ և բարելավված (executive) համարներ։ Հյուրանոցը կունենա երկու մուտք, մեկը՝ Ամիրյան փողոցից, մյուսը՝ ներքին բակից։ Ներքին բակ կարելի է անցնել պատմական շենքի դալանով։ Ամիրյանի կողմից հյուրանոցն ունի 6 հարկ. պատմական շենքի երկու հարկին ավելացել են երկու ապակեպատ և երկու ֆերզիտե տուֆից շարված հարկերը։ Ամիրյանի վրա գտնվող պատմական շենքի առաջին հարկերը վարձակալության են տրվելու որպես հասարակական նշանակության տարածքներ. այստեղ կգործեն արագ սննդի սրճարան, գրախանութ, բանկի մասնաճյուղ, բոլորն առանձին մուտքերով։ Իսկ շենքի վերևում բացօթյա սրճարան է լինելու՝ պերգոլային մարկիզաներով՝ շարժական արևանոցներով։ Այստեղից տեսարան է բացվելու դեպի Ամիրյան, ներքին բակ և Հանրապետության հրապարակ։ Ներքին բակում գտնվող երկրորդ պատմական շենքի առաջին հարկը նույնպես կտրվի վարձակալության: Այստեղ կգործի ռեստորան, որը հավանական է՝ կրի «Ջիվան» անունը։ Հյուրանոցային համալիրը կունենա 6-7 վերգետնյա և 3 ստորգետնյա հարկեր։ Առաջին հարկում լինելու է հյուրանոցի սպասասրահը, ընդունարանը, բարը, ռեստորանը և այլ հասարակական տարածքներ, որոնք, Հոլիդեյ ինն հյուրանոցների ոճին համապատասխան, արվելու են open lobby սկզբունքով, այսինքն՝ առանց բաժանող պատերի. տարածքների անջատումը իրականացվելու է դիզայներական լուծումներով։ Հյուրանոցի երկրորդ հարկը զարգացած միջոցառումների գոտի է լինելու՝ տարբեր ֆորմատների նիստերի դահլիճներով՝ 3 մեծ և 4 փոքր։ Թե՛ մեծ, թե՛ փոքր դահլիճներից երկուսը կլինեն շարժական պատերով, կարող են միանալ՝ դառնալով մեկ ընդարձակ տարածք։ Երրորդ հարկից արդեն տեղակայված կլինեն համարները։ Համարները նախագծվել են «Հոլիդեյ ինն» ցանցին հատուկ ընդհանուր ոճով՝ հատակից առաստաղ տեղադրված պատուհան, արդի ոճի կահույք, անկյունային բազմոց, կլոր լրագրասեղան, վառ գունային գամմա։ Ճարտարապես Իսահակ Ներսիսյանը նշում է, որ խնդիր չեն դրել հայկական ինչ-որ շեշտադրումներ անելու, միակ տարբերությունը մյուս «Հոլիդեյ ինն» հյուրանոցներից կնկատվի գորգերի դիզայնում. «Համարների գորգերը գործվել են հատուկ պատվերով՝ հայկական զարդանախշերով և հին տեսք հաղորդելու համար դրանց արհեստական մաշվածություն է տրվել»։ Հյուրանոցի 7-րդ հարկում լինելու է ֆիթնես և սպա կենտրոն, մարզադահլիճներ և մեծ լողավազան։ Հյուրանոցի շենքում կգործի տասնմեկ հասարակական ու ծառայողական վերելակ։ Հյուրանոցի համարների ու միջանցքների ինտերիերի դիզայնն իրականացրել է Իսահակ Ներսիսյանի ղեկավարած «NST Architects» ճարտարապետական արվեստանոցը։ Իսկ հյուրանոցի հասարակական տարածքների, նիստերի դահլիճների և մարզասրահի դիզայնը մշակել է ռուսական AD Design ընկերությունը, որն ունի «Հոլիդեյ իննի» հետ աշխատելու փորձ։ Հայկական դիզայներական ընկերություններից ներգրավվել է նաև «Արխանգել» ճարտարապետական ստուդիան, որն իրականացրել է ներքին բակի և «Ջիվանի» ռեստորանի դիզայնը։

Մնջախաղի թատրոնն իր գոյության 45 տարիներն ապրեց ուրիշ հարկի տակ, ուրիշ բեմերում։ Ու չնայած դրան այս թատերական կոլեկտիվը ճանաչվեց, սիրվեց, ուր էլ տեղափոխվեց իր հետ տարավ իր հանդիսատեսին, պահպանեց ու զարգացրեց մնջախաղային արվեստը։ Այսօր արդեն մնջախաղցիները դե յուրե ունեն տարածք, ու այդ տարածքի վերակառուցման հաստատված նախագիծ և սպասում են նախագծի կյանքի կոչվելուն, երբ դե ֆակտո կսկսեն բեմադրվել սեփական տարածքում։ Որտե՞ղ և ինչպիսի՞ն է լինելու Մնջախաղի թատրոնը Երևանի մնջախաղի պետական թատրոնն արդեն երկու տարի է ունի սեփական հասցեն՝ Գևորգ Քոչարի 21։ Շենքը, որ գտնվում է այս հասցեում՝ Կորյուն – Գ. Քոչար խաչմերուկում, կառուցվել է 1950 թ. որպես Գրքերի պալատի շենքի տպարանի մի մաս։ Այն երկհարկանի շենք է՝ գետնախարսխային հարկով։ 1995 թվականից ներքևի հարկերը սեփականաշնորհվել են ու չեն շահագործվել, իսկ երկրորդ հարկում մինչև 2017 թ. գործել է գրապալատը, որը տեղափոխվել է Ազգային գրադարանի շենք։ Հենց այդ երկրորդ հարկում էլ նախատեսվում է կառուցել թատրոնը։ Շենքը պահպանվող հուշարձան է, հետևաբար վերակառուցման նախագծում էլ հաշվի են առնվել հուշարձան շենքի պահպանման բոլոր անհրաժեշտ պայմանները։ Կրթության, գիտության, մշակույթի և սպորտի նախարարությունն արդեն դրական եզրակացություն է տվել Երևանի մնջախաղի պետական թատրոնի հուշարձան – շենքի ամրակայման, նորոգման ու փոփոխման աշխատանքային նախագծին, որը մշակել է «Աստիճան» ՍՊԸ-ն (ճարտարապետ` Խաչատուր Գրիգորյան)։ Թատրոնի գեղարվեստական ղեկավար Ժիրայր Դադասյանը նշում է, որ իրենք վերակառուցման ոչ մի առանձնահատուկ պահանջ չեն առաջադրել. իրենց համար առաջնահերթ է սեփական տարածքում հնարավորինս շուտ գործելու հնարավորությունը։ Միակ խնդիրը կապված տանիքը բարձրացնելու հետ, որն անհրաժեշտ է բեմի վերևում բեմական տուփի, ամֆիթատրոնի կառուցման և ակուստիկայի խնդիրների լուծման և թատերական համապատասխան միջավայր ստանալու համար նույնպես լուծվել է. ըստ վերակառուցման նախագծի կփոփոխվեն բեմահարթակի մասի տանիքի լանջերի թեքությունը և պարապետի բարձրությունը։ Մնջախաղի թատրոնին տրամադրվել է շուրջ 950 քմ տարածք։ Այն բաղկացած է լինելու երկու բլոկից. թատրոնի բլոկ (320 քմ) և վարչատնտեսական բլոկ (630 քմ)։ Թատրոնի բլոկը՝ բեմական մասով ու հանդիսասրահով կառուցվելու է ճակատային մասով Կորյունի փողոցին նայող շենքում։ Բեմը ըստ էության թատրոնի սիրտն է, ու մնջախաղի թատրոնի գեղարվեստական ղեկավար Ժիրայր Դադասյանը մեծապես ու առաջնահերթ կարևորում է հենց բեմի հարմարությունն ու համապատասխանությունը թատրոնի պահանջներին. «Մնջախաղի թատրոնն ունի իր ժանրային առանձնահատկությունները, այն ավելի կամերային է, այստեղ կարևոր է մարմնի խաղը, միմիկան, և բեմի ու հանդիսատեսի միջև տարածությունն էլ պետք է մեծ չլինի՝ 100-130 մետր։ Նախագծով մենք փորձել ենք մաքսիմում ստեղծել բեմի համար անհրաժեշտ պայմանները, ունենալ հետնաբեմ, որ հնարավոր լինի նորմալ աշխատել։ Այդ պատճառով էլ մեր բեմական հատվածը բավական մեծ տարածք է գրավում»։ Բեմական մասը կունենա 9,5x10,5 չափեր։ Իսկ հանդիսատեսի սրահը կկազմեն 10,2x11,8 մ չափերով 133 տեղանոց դահլիճը, լուսային և ձայնային կառավարման սենյակը, սպասասրահը, միջանցքը, բուֆետը։ Վարչական տարածքում կլինեն դիմահարդարման սենյակներ, հանդերձարան, զգեստապահարաններ, փորձասենյակ, աշխատասենյակներ, սանհանգույց։ Թատրոնի մուտքը լինելու է շենքի միջնամասից՝ դրամատիկական թատրոնի ծառայողական շքամուտքից։ Այստեղ կվերակառուցվի գոյություն ունեցող ընդհանուր օգտագործման աստիճանավանդակը սակավաշարժություն և հաշմանդամության աստիճան ունեցող մարդկանց համար կգործի վերելակ։ Ճիշտ է՝ թատրոնի մուտքը դահլիճից բավական հեռու է գտնվում, հանդիսատեսը դահլիճ հասնելու համար պետք է անցնի թատրոնի վարչական մասի միջանցքով՝ մոտ 50 մետր պետք է քայլի, որ հասնի դահլիճի սպասարահ։ Ի դեպ Կորյունի փողոցին նայող հուշարձան-շենքի բակի կողմից ևս կա շքամուտք և գործող աստիճանավանդակ վերելակով, որն ավելի հարմար կլիներ շահագործել թատրոնի համար, քանի որ բարձրանում է ուղիղ դեպի դահլիճ։ Սակայն այն պատկանում է ներքևի հարկերի սեփականատիրոջը և թատրոնին կծառայի միայն որպես տարհանման երկրորդ ելք։ Փաստորեն նախորդ նախագծով նախատեսված առանձին ապակեպատ մուտքը՝ վերելակներով, լեդ-էկրանով, չի կառուցվի, քանի որ այն կարող էր աղավաղել հուշարձան-շենքի տեսքը։ Մնջախաղի թատրոնը մունջ սպասման մեջ Ժիրայր Դադասյանին հաստատված նախագիծը բավարարում է։ Գեղարվեստական ղեկավարն անհասցե թափառումների մոտ 20 տարիների ընթացքում հետաքրքրվել է Երևանի կենտրոնում գտնվող բոլոր այն շենքերով ու տարածքներով, որոնք կարող էին ծառայել որպես թատրոն, բայց բոլորը վաճառված ու վերավաճառված են. սա միակ հարմար տարբերակն է, ու իրենք այն լիովին կհարմարեցնեն իրենց պահանջներին։ Եթե մինչև հիմա սեփական տարածք ու բեմ չունենալով կարողացել են այսպիսի ճանաչում ձեռք բերել, մասնակցել տարեկան 5-6 միջազգային փառատոններում, Հայաստանում կազմակերպել մնջախաղի միջազգային փառատոն, ունենալ պրեմիերաներ, որոնցից վերջինը՝ «Պիերոյի երազը», ներկայացվեց այս հոկտեմբերին, ապա սեփական տարածքում արդեն ավելի բեղմնավոր ու մեծ թափով աշխատանքներ ծավալելու հնարավորություն կունենան։ Թատրոնն իր 45 –ամյակը սեփական բեմում չկարողացավ նշել, բայց հուսով է, որ մյուս տարի արդեն տեղափոխված կլինեն սեփական տարածք։ Քաղաքաշինության կոմիտեն դեռ օգոստոսին հայտարարել է թատրոնի շենքի վերակառուցման շինարարական աշխատանքների գնման գործընթացի մասին, որը դեռ չի ավարտել: Կառուցապատողի հայտնի լինելուց 14 ամիս անց միայն թատրոնի կոլեկտիվը կկարողանա տեղափոխվել սեփական տարածք: