«Կանաչ» շինարարությունը աշխարհում գնալով ավելի մեծ պահանջարկ է ձեռք բերում: Շինարարությունում նոր աշխարհայացքի, էկոլոգիական նոր նորմերի ու պահանջների ներդրումը դանդաղ, բայց անխուսափելի պրոցես է: Ուրախալի է, որ Հայաստանն արդեն այդ պրոցեսի մեջ է. Երևանի կենտրոնում՝ Շահումյան հրապարակում կառուցվել է BREEAM համակարգի կողմից Երևանում հավաստագրված առաջին «կանաչ» շենքը: «Կանաչը» Պարզապես Գույն Չէ Էկոլոգիական ճգնաժամի մեր օրերում «կանաչը» դարձել է էներգախնայող, շրջակա միջավայրի համար անվտանգ շինարարության խորհրդանիշ: Աշխարհում «կանաչ» շինությունների էկոլոգիական գնահատման և դասակարգման առաջատար համակարգերից է BREEAM-ը (անգլ. Building Research Establishment Environmental Assessment Method), որը ստեղծել է բրիտանական BRE Global ընկերությունը 1990 թ.: Մեծ Բրիտանիայի սահմաններից դուրս BREEAM հավաստագիր են ստացել ավելի քան 200.000 շինություններ, իսկ մոտ 1 միլիոնը գտնվում է հավաստագրման գործընթացում: «Կամար» բիզնես – կենտրոնն արդեն ունի այդ հավաստագիրը: Այն Երևանի BREEAM հավաստագիր ստացած առաջին շենքն է՝ կառուցված էկոշինարարության բոլոր ստանդարտներին համապատասխան: Ի դեպ BREEAM հավաստագիրն առաջինը Հայաստան «բերեց» Դիլիջանի միջազգային դպրոցը, որը գործում է 2014 թվականից: BREEAM հավաստագրի ստացումը ենթադրում է բարձրակարգ չափանիշների ապահովում կառույցի երեք հիմնական՝ նախագծման, շինարարական և հետշինարարական փուլերում: Կամար» բիզնես-կենտրոնն անցել է քննության բոլոր փուլերը և արժանացել «կանաչ» շինություն համարվելու պատվին: Ի՞նչ է Նշանակում Լինել «Կանաչ» BREEAM չափանիշների համաձայն՝ «Կամար» բիզնես-կենտրոնի շինարարությունն իրականացվել է խստագույն պահանջների համապատասխան. դա նշանակում է փոշու տարածման սահմանափակում, մեքենաների լվացում՝ շինհրապարակից քաղաքի փողոցներ դուրս գալուց առաջ, սորուն նյութերի օգտագործման նվազեցում, դրանք բաց վիճակում պահպանելու արգելք, ճիշտ նյութերի ընտրություն և այլն: Շենքն ունի օդորակման և ջերմաստիճանի կառավարման բարձրակարգ տեխնոլոգիաներով համակարգեր, որոնք ապահովում են շինության ներսում մաքուր օդ և կայուն ջերմաստիճան: Բացի այդ, եռաշերտ ապակիներով և հատուկ տեխնոլոգիաներով արտադրված պատուհանների շնորհիվ այստեղ չի թափանցում փողոցի աղմուկը: «Կամար» բիզնես-կենտրոնը նաև ապահովված է հաստատուն էներգամատակարարմամբ. ունի էլեկտրասնուցման երկու առանձին հիմնական գիծ, պահուստային դիզելային գեներատոր, պահուստային ջեռուցման, օդորակման, օդափոխության և կլիմայի կառավարման համակարգեր` ըստ անհրաժեշտության օգտագործման համար: Տանիքում տեղադրված է արևային կայան, որը հնարավորություն կտա հոգալ էներգիայի մշտական կարիքները: Էներգախնայողության նպատակով շենքում օգտագործվում են հեղուկ կրիստալներով լուսադիոդներ, որոնք ոչ միայն շատ էներգախնայող են, այլ նաև պակասեցնում են կարբոնային արտանետումները: Ընդհանուր առմամբ Կենտրոնում ներդված էներգախնայող համակարգերի շնորհիվ ծախսերը կկրճատվեն մինչև 35%: Այսպիսով՝ «Կամարն» էկոարդյունավետությամբ գերազանցում է Հայաստանի գրեթե բոլոր շինություններին: Ոչ Միայն՝ Բնապահպան, այլև՝ Հնապահպան «Ա» դասի բարձրակարգ գործարար այս համալիրը առանձնահատուկ է ոչ միայն «կանաչ» տեխնոլոգիաների ներդրմամբ: Այն նաև ներկայացնում է պատմական անցյալի և ճարտարապետական նորագույն լուծումների համադրություն: «Կամար» բիզնես կենտրոնի տարածքում նախկինում տեղակայված են եղել իրենց ժամանակին հայտնի Թիֆլիսի առևտրային բանկի Էրիվանյան մասնաճյուղը, որի շենքում ավելի քան մեկ դար գործել են նշանավոր բանկային կառույցներ, և Գյուղատնտեսական բանկը: Շենքի սեփականատեր «Փրոփերթի դիվելոփմենթ քամփնի» ՓԲԸ-ն իր առջև նպատակ էր դրել իրականացնել այնպիսի վերակառուցում, որ չխաթարվի շրջակայքի ընդհանուր ճարտարապետական միջավայրը, միաժամանակ նոր շունչ տա հին կառույցներին` ներդաշնակորեն համադրելով ժամանակակից ճարտարապետական լուծումների հետ: Դեռևս 2010թ. ընկերությունը նախաձեռնեց բիզնես-կենտրոնի ճարտարապետական հայեցակարգի մշակման մրցույթ: Հանձնաժողովի կազմում ընդգրկվեցին հայտնի ճարտարապետներ ու մշակութաբաններ ինչպես Հայաստանից, այնպես էլ մասնագետներ ԱՄՆ-ից, Ֆրանսիայից, Ռուսաստանից: Մրցույթի արդյունքների քննարկման ժամանակ ժյուրին կայացրեց համատեղ որոշում` առաջին մրցանակ չշնորհելու վերաբերյալ Նախաձեռնվեցին նաև հանրային լսումներ Երևանի քաղաքապետին կից քաղաքաշինական խորհրդի հանձնաժողովի և ՀՀ Մշակույթի նախարարության գիտամեթոդական խորհրդի նիստերի ժամանակ և ուսանողության շրջանում: Միայն 2013 թ. ընդունվեց ճարտարապետներ Ռուբեն և Միքայել Հասրաթյանների կողմից մշակված վերակառուցման վերջնական տարբերակը: Եվ Արդյունքում… Շահումյան հրապարակում՝ Վ. Սարգսյանի, Դեղատան և Խորենացու փողոցների հատույթում, շինարարական վերջին տեխնոլոգիաների ներդրմամբ կառուցվել է շենք՝ միաձուլված երկու հնակառույցների հետ: Շենքի մուտքը մեծ կամար է` տպավորիչ մեծ, պղնձե ծառի քանդակով: «Կամարն» ունի 23 100 քմ ընդհանուր մակերես, 9 վերգետնյա հարկ՝ արագընթաց 7 ուղևորատար վերելակներով՝ նախատեսված 525 անձի համար: Կենտրոնն ունի երկհարկանի ստորգետնյա ավտոկայանատեղի 100 մեքենայի համար: Ի դեպ սա առաջին կենտրոնն է, որն ունի նաև էլ.մեքենաների լիցքավորման կայան: «Կամարում» կլինի առանձին կայանատեղի հեծանիվների համար: Կառույցը նաև ունի բավական յուրօրինակ արտաքին գիշերային լուսավորություն: Այս շենքը քաղաքային միջավայրում էկոլոգիական շինարարության իրականացման օրինակ է տվել. հետևել դրան՝ նշանակում է որոշակիորեն թեթևացնել քաղաքի էկոլոգիական վիճակը, չավելացնել շրջակա միջավայրի աղտոտվածությունն ու թափոնները: Հուսանք՝ մոտ ապագայում խոսելու առիթ կունենանք Հայաստանում արդեն հաջորդ էկոշենքի կառուցման մասին:

Երևանի հրապարակները վաղուց վերածվել են ծանրաբեռնված խաչմերուկների և ավտոկայանատեղիների՝ կորցնելով իրենց նախնական նշանակությունը՝ լինել հանգստի ու զբոսանքի վայր քաղաքացիների համար: Վաղուց եկել է հրապարակները մարդկանց վերադարձնելու ժամանակը, հրապարակները վերակառուցելու, դրանք հետիոտնի համար ավելի հարմարավետ ու հաճելի միջավայրի վերածելու ժամանակը: Հրապարակները, ընդհանրապես, համարվում են քաղաքների կարևոր տեսարժան վայրերը՝ հիմնականում նախատեսված հետիոտնի համար: Երևանում քաղաքացիների ժամանցին ու հանգստին, ըստ էության, ամբողջությամբ ծառայում է միայն Ազատության հրապարակը, որն արդեն վերակառուցվել է 2010 թվականին և ունի ստորգետնյա ավտոկայանատեղի, մասամբ՝ Հանրապետության հրապարակը: Մեր սիրելի քաղաքում հետիոտնի տարածությունը հրապարակներում ու փողոցներում սահմանափակվել է փողոցների երկայնքով ձգվող նեղ մայթերով: Վերջին 10 տարվա ընթացքում Հայաստան մուտք գործած մոտ 300.000 ավտոմեքենաների կեսից ավելին երթևեկում են Երևանի փողոցներով, եթե դրանց գումարենք արդեն եղած մեքենաների թիվը, վիճակն իրոք ճգնաժամային է: Իսկ Երևանը Թամանյանի գլխավոր հատակագծով, որն ընդգրկում է Երևանի կենտրոնը, նախատեսված էր 150.000 բնակչի համար: Անգամ Երևանի գլխավոր` Հանրապետության հրապարակը, ավելի շատ հսկա, բաց և անկանոն ավտոկայանատեղի է հիշեցնում՝ ակտիվ երթևեկությամբ: Ստեղծված իրավիճակը հաշվի առնելով՝ ՀՀ կառավարությանն առընթեր քաղաքաշինության պետական կոմիտեն մշակել է առաջիկա տարիների Երևանի հրապարակների վերակառուցման հայեցակարգը, որի շնորհիվ մեր հրապարակները պետք է հաստատեն իրենց հանրային նշանակությունը: Ծրագրի համաձայն հրապարակները կունենան ստորգետնյա երկհարկ կամ եռահարկ համալիրներ՝ նախատեսված ինչպես մի քանի հարյուր տեղանոց ավտոկայանատեղիների, այնպես էլ՝ հետիոտների անցումների, առևտրի և սպասարկման գոտիների համար: Հրապարակների վերակառուցման և նրանց ստորգետնյա հատվածի շահագործման նման միտում վերջին տարինեին նկատվում է ամբողջ աշխարհում: Փարիզի Պլաս դե լա Ռեպուբլիկ, Մադրիդի Պուետրա դել Սոլ, Մոսկվայի Տրիումֆալ և աշխարհի շատ այլ քաղաքների հրապարակներ են այսօր այդպիսի վերակառուցումներ ապրել ու իրենց քաղաքացիների համար դարձել ավելի հասանելի ու գրավիչ: Ժամանակն է նաև Երևանում հրապարակները վերադարձնել քաղաքացիներին: Հանրապետության հրապարակում, օրինակ, նախատեսվում է կառուցել 2-3 հարկանի ստորգետնյա փարքինգ՝ մոտ երկու հազար ավտոմեքենայի համար: Կկերպարանափոխվի նաև Անդրեյ Սախարովի հրապարակը՝ դառնալով ավելի բարեհամբույր հետիոտնի համար: Այստեղ ևս կլինի ստորգետնյա ավտոկայանատեղի: Ի դեպ հրապարակի վերակառուցման աշխատանքներում կընդգրկվի նաև նախկին հրշեջ կայանի շենքը: Առավել գլոբալ փոփոխության կենթարկվի Ֆրանսիայի հրապարակը: Մաշտոց, Բաղրամյան, Սայաթ-Նովա փողոցների այս աշխույժ խաչմերուկը, բառի բուն իմաստով, կանցնի գետնի տակ. երթևեկությունը վերկառուցումից հետո կիրականացվի ստորգետնյա թունելներով, իսկ հրապարակն ամբողջությամբ կվերածվի կանաչապատ հսկա զբոսայգու, որը կմիավորի Կասկադն ու Հանրապետության հրապարակը: Նրանց կձուլվի նաև Ֆիրդուսու տարածքում կառուցվող 33-րդ թաղամասը, որն ունենալու է հետիոտնի հանգստի գոտի և Երևանի առաջին կլոր հրապարակը: Ստորգետնյա ավտոկայանատեղիների կառուցում է նախատեսվում նաև Ազնավուրի, Սասունցի Դավթի, Ռուսաստանի հրապարակներում: Երևանի մեկ տասնյակից ավելի հրապարակների վերակառուցման գործում շահագրգիռ կազմակերպությունները շատ են: Չի բացառվում նաև միջպետական համագործակցությունը: Մնում է միայն հույս հայտնել, որ նոր ներդրողները ավտոկայանատեղիներից օգտվելու ավելի մատչելի ու ճկուն մեխանիզմներ կընտրեն և չի կրկնվի Ազատության հրապարակի ավտոկայանատեղիի պատմությունը, որը հիմնականում դատարկ է՝ չնայած հրապակարակի ակտիվ հետիոտնային անցուդարձին ու շրջակա փողոցների գերծանրաբեռնվածությանը: Համենայն դեպս հրապարակների վերակառուցման ծրագիրը, ստեղծելով Երևանի նոր ստորերկյա տարածություն՝ այնտեղ կքշի «երկաթյա ձիերին», հետիոտնի համար ստեղծելով ավելի հարմար ու քաղաքակիրթ միջավայր:

Աշխարհահռչակ Կեմպինսկի հյուրանոցի մասնաճյուղը իր հյուրընկալ դռները կբացի հյուրերի առչև նաև Հայաստանում: Այն կառուցվում է Աբովյան 5/5 հասցեում՝ Մոսկվա կինոթատրոնի դիմաց: ՀՀ կառավարությանն առընթեր Քաղաքաշինության պետական կոմիտեի նախագահ Նարեկ Սարգսյանը նշել էր, որ հյուրանոցի կառուցումը մտնում է ներդրումային ծրագրի մեջ և ծախսերը կգերազանցեն 20 մլն դոլարը: Հյուրանոցի շինարարությունը իրականացնում է Ազգային ժողովի «Ծառուկյան» խմբակցության ղեկավար Գագիկ Ծառուկյանի հիմնադրած «Մուլտի գրուպ կոնցեռն» ընկերությունն ու «Ա.Ա.Դ.Հոթել» ՓԲԸ-ն: Հյուրանոցի կառուցման մասին աժիոտաժը սկսվեց 2011թ փետրվարից, որը դեռևս շարունակվում է ճարտարապետների և շինարարների շրջանակներում, ինչը բնական է, քանի որ խոշոր ներդրումային ծրագիր է և հետաքրքիր է ճարտարապետական, շինարարական և տնտեսական առումներով: «Կեմպինսկի» ցանցի 2011-ի տարածած հաղորդագրության մեջ ասվում էր, որ «Կեմպինսկի Երևան» հյուրանոցը կտեղակայվի Ամիրյան փողոցի վրա՝ ԱԳՆ շենքի մոտակայքում: Նշվում էր, որ հյուրանոցի բացումը նախատեսված է 2013 թ.-ին, սակայն այդ նախագիծն այդպես էլ իրականություն չդարձավ: Նախագծման ընթացքը հարթ չընթացավ և այս տարիների ընթացքում փոփոխվեց ոչ միայն նախագիծը, այլև նախագծող ընկերությունը և հյուրանիցի տեղը: Երկար «ճանապարհից» հետո ծրագիրը գտավ իր ներկա նախագծողին՝ «Հայնախագիծ» ընկերությանը: Ընկերության տնօրեն Գրիգոր Ազիզյանի խոսքով դեռ ընթանում են բուն նախագծային աշխատանքները և պատրաստվում են զրոյական նիշի գծագրերը: Այդտեղ կար շինություն՝ մի խանութ էր և կողքից երեք հարկ նկուղային շինություններ էին: Նախատեսվում էր կառուցել հյուրանոց, բայց պատվիրատուն փոխվեց: Նշենք, որ 5 տարվա վաղեմության այս խոշոր ծրագիրը սկզբնական շրջանում ունեցել է նախագծային առաջարկ, ինչը պարզ դարձավ Գրիգոր Ազիզյանի խոսքից. «Ամռանը նորից սկսեցինք «Կեմպինսկի» հյուրանոցի էսքիզային աշխատանքները , որովհետև մի պահ մենք այն արել էինք, ինչն էլ հաստատվել էր քաղաքաշինական խորհրդում: Դա անցյալ տարի էր: Երկու նախագիծ կար, առաջինը այն բարձրահարկն է, որը նախատեսվել էր 5 տարի առաջ: Երկու տարի առաջ երկրորդը նախագծվեց մեր կողմից: Դա 13 հարկանի կառույց էր, որը նորից հաստատվեց որպես էսքիզային նախագիծ: Այսինքն, պետք է մշակվեր աշխատանքային նախագիծ, որի շարունակությունը չեղավ: Երրորդ տարբերակը սկսվեց ամռանը և սկսեցինք աշխատանքային նախագծեր անել: Հին տարբերակի վրա նորից սկսեցինք փոփոխություններ կատարել, որը քննարկվեց, բայց և այնպես զգում էինք, որ աշխատանքներն առաջ չէին գնում՝ չնայած մեր հարաբերությունները պատվիրատուի հետ շատ նորմալ էին: Նախագիծը որոշակիորեն կապված է նաև Հյուսիսային պողոտայի հետ, իսկ Հյուսիսային պողոտան ունի իր հեղինակային խումբը: Որոշ խորհրդակցություններ սկսեցինք Հյուսիսային պողոտայի նախագծային խմբի ղեկավարի հետ: Նրա իրավունքների մեջ էր մտնում շենքի հարկայնությունը հաստատելու որոշումը: Աշխատանքին ներգրավվեց նաև Նարեկ Սարգսյանի ճարտարապետական արվեստանոցը: Այս ընթացքում քննարկումներ սկսվեց պատվիրատուի հետ և որոշ կառուցվածքային փոփոխություններ եղան»: Այլ կերպ ասած «Կեմպինսկի» հյուրանոցի կառուցման քննարկումները, ինչպես և սպասվում էր, թեժ են եղել: Սա բնական գործընթաց է, քանի որ այն խոշոր ծրագիր է: Այժմ, երբ արդեն «Կեմպինսկի»-ի նախագծման աշխատանքները ընթացքում են, կարծում եմ ճիշտ ժամանակն է խոսել ընդհանուր նախագծից և այս պահին իրականացված աշխատանքներից: Այժմ իրականացվում են հողային աշխատանքները: Եվ այսպես հյուրանոցի գլխավոր մուտքը լինելու է Աբովյան փողոցից: Այն Ստանիսլավսկու թատրոնի կողմից ունենալու է աշտարակ, որի հարկայնությունը կազմելու է 17 հարկ, որը հակառակ կողմից գրեթե հավասարվելու է «Իբիս» հյուրանոցի հարկայնությանը: Ըստ նախագծի հյուրանոցային համարները սկվելու են երրորդ հարկից վեր, առաջինից երրորդ հարկերը լինելու են հասարակական նշանակության: Համարների քանակը տատանվող է (քանի որ մեկ համարը կարող է միանալ երկրորդին )իսկ մակսիմալ քանակը կկազմի 153: Հյուրանոցի 5 հարկերում կտեղակայվեն ապարտամենտներ, որոնց ընդհանուր քանակը կազմում է 15: Նախագծով կառույցը ունենալու է նաև երեք ստորգենտյա հարկ, որոնցից մեկում տեղակայվելու է 45 մեքենայի համար նախատեսված ավտոկայանատեղի՝ Հյուսիսային պողոտայի կողմից մուտքով: Մնացած երկու հարկերում, սպասարկման գոտիներից զատ, տեղակայվելու է նաև սպա կենտրոն և լողավազան:

Հայաստանի ամերիկյան համալսարան հիմնադրամը (ՀԱՀ) հայտարարում է մրցույթ՝ «ՀԱՀ ուսանողական հանրակացարան» ծրագրի շինարարական աշխատանքների համար: Մրցույթին կարող են մասնակցել այն շինարարական կազմակերպությունները, որոնք ունեն համապատասխան լիցենզիա և աշխատանքային փորձ: Շահագրգիռ հայտատուները կարող են ծանոթանալ մրցույթի պայմաններին 2018թ. մայիսի 21-ից 29-ը ընկած ժամանակահատվածում. ք. Երևան, Մ. Բաղրամյան պող. 40, հեռ. 060 61 25 09, e-mail: gkarapet@aua.am Մրցութային փաստաթղթերի ամբողջական էլեկտրոնային փաթեթը հետաքրքրված հայտատուները կարող են ստանալ ՀԱՀ-ի հաշվեհամարին 5000 ՀՀ դրամ վճարելուց հետո: Մրցույթը կանցկացվի մեկ փուլով, որից հետո, ԱՄՆ Միջազգային զարգացման գործակալության պահանջներին համապատասխան, կկնքվի պայմանագիր Հայաստանի ամերիկյան համալսարան հիմնադրամի և մրցույթի հաղթող կազմակերպության միջև:

«Հրանտ Մաթևոսյան» մշակութային կենտրոն-թանգարանի շինարարությունը շարունակվում է երկու տարուց ավելի: Երևանի կենտրոնում՝ Աբովյան փողոցի վերնամասում կառուցվող կենտրոնը կարող է դառնալ մայրաքաղաքի կարևոր մշակութային այցեքարտերից մեկը՝ այցելուներին ամբողջությամբ փոխանցելով մաթևոսյանական միջավայրը: Հրանտ Մաթևոսյանի որդին՝ Դավիթ Մաթևոսյանը պատմում է, որ ի սկզբանե իրենք հրաժարվել են տուն-թանգարանի գաղափարից: Փոխարենը մտադիր են ստեղծել մշակութային կենտրոն-թանգարան՝ Մաթևոսյանի ստեղծած գրական ժառանգությունը այցելուներին հնարավորինս կենդանի ու ժամանակակից աշխարհի զարգացումներին համահունչ ներկայացնելու համար: «Տուն-թանգարանի հայեցակարգը թե Հայաստանում, թե այլ երկրներում՝ եթե բնակարանային հասկացողության սահմանափակումով է տեղի ունենում, ինքը «մեռած» գաղափար է դառնում: Համացանցի, տեխնոլոգիաների զարգացման ժամանակակից տեմպերի մեջ ես դա արխայիկ բան եմ համարում, վատ աշխատող, եթե միայն դա է, մենք թերի արված աշխատանքի հետ գործ կունենանք: Պետք է թանգարանը գործառույթներ ունենա, այսինքն պետք է ապրեցնել միջավայրը: Եթե մենք խոսում ենք Մաթևոսյանի ստեղծած գրական, հասարակական-մշակութային ժառանգության մասին, մենք պետք է մտածենք, թե այդ ժառանգությունը ինչպես անընդհատ վերարծարծելով մատուցենք հանրությանը, հայաստանցիներին, օտարներին, իսկ դրա համար աշխատանք է պետք և միջավայր, որ այդ աշխատանքը կատարվի»: «Մաթևոսյանական միջավայր՝ ժամանակակից լուծումներով» 355 քմ տարածքում մշակութային կենտրոն-թանգարանի կլոր շենքը կառուցվել է գլխատան (Հայաստանի լեռնային շրջանների բնակարանի հիմնական տիպ՝ գմբեթաձև ծածկով տուն) սկզբունքով: «Երբ 1850-ական թթ. մեր նախահոր՝ Օհանեսի կողմից հիմնվել է մեր գյուղը՝ Ահնիձորը (գյուղ Լոռու մարզում, Հ.Մաթևոսյանի ծննդավայրը), ինքը կլոր, փայտե մեծ շենք է սարքել՝ գլխատուն, և գերդաստանով տեղավորվել է այնտեղ: Այդ պատճառով էլ ի սկզբանե ձգտում էինք, որ կենտրոնը կառուցվի գլխատան կամ հազարաշենի՝ օջախի, գերդաստանի գաղափարով»,-ասում է Դավիթ Մաթևոսյանը: Սկզբնական նախագծով կենտրոնը պետք է ունենար 3 հարկ, ինչպես նաև նկուղային հարկ: Երրորդ հարկը թեև հանել են նախագծից, բայց վստահեցրել են, որ կվերադարձնեն, նշում է Դավիթ Մաթևոսյանը, ընդգծելով, որ հակառակ դեպքում մշակութային կենտրոն-թանգարանի ամբողջականությունը չի ապահովվի: Կենտրոնի նկուղային հարկում նախատեսված է ունենալ դահլիճ՝ տարբեր միջոցառումների համար, այդ թվում՝ ներկայացումների, ֆիլմերի ցուցադրությունների և այլն: Առաջին հարկում լինելու է հիմնական ցուցադրության սրահը: «Գրասեղանը, գրամեքենան, հագուստը, գրքերը և այլ անձնական իրեր հատուկ ցուցադրության ձևով կմատուցվեն: Այժմ ձևավորվում է էքսպոզիցիայի նախագիծը, բայց ֆինանսական միջոցներ են պետք: Մաթևոսյանական տեքստերի բազմաժանր, ինտերակտիվ , ձայնային ու լուսային մատուցման խնդիր է պետք դնել և լուծել, և մենք դա կանենք: Այցելուն գալով թանգարան՝ պետք է անձնական իրերի, մասունքների դիտորդը դառնա և միևնույն ժամանակ` ընկղմվի տեքստերի մեջ»,-ասում է Դավիթ Մաթևոսյանը: Երկրորդ հարկի կեսը նույնպես կծառայի որպես ցուցասրահ: «Երրորդ հարկը ենթադրում է հետևյալը. ժամանակավոր ցուցադրության սրահ, այսինքն միջավայր, որտեղ հնարավոր կլինի փոքրիկ ցուցահանդեսներ կազմակերպել, գրքերի շնորհանդեսներ, ընթերցումներ, գրողների հետ հանդիպումներ: Մյուս կեսը նախատեսել ենք օգտագործել որպես մշակութային գործչի արվեստանոց–կացարան»,- նշում է Դավիթ Մաթևոսյանը և օրինակ բերում աշխարհում ընդունված պրակտիկան: «Ամբողջ աշխարհում արդեն տասնամյակներ ի վեր միջազգային ծրագրեր գոյություն ունեն, որոնք հնարավորություն են տալիս մշակույթի գործիչներին, որոնց մեծ մասի կյանքը ֆինանսական առումով քաղցր չի ընթանում, այցելելու տարբեր երկրներ և ստեղծագործել: Օրինակ մաթևոսյանագետը, թարգմանիչները համաձայն մրցութային պայմանների՝ կարող են հնարավորություն ունենալ Մաթևոսյանի միջավայրում բնակվել, ուսումնասիրել Մաթևոսյանի արվեստը, գործ ունենալ արխիվների հետ կամ թարգմանել իրենց գործերը՝ անմիջապես շփվելով հայաստանցի բանասերների հետ»: «Անտառամեջում անձրև է գալիս» Նախատեսված է բարեկարգել կենտրոնի հարակից այգին, որը տարիներ շարունակ անմխիթար վիճակում է եղել՝ վերածվելով աղբանոցի: Ստեղծվելու է բուսաբանական այգի՝ Լոռվա բնության մոդելավորմամբ: Մաթևոսյանական աշխարհի տեղանուններով կանաչ գոտիներ կստեղծվեն: Անտառամեջն ու Ծմակուտը կմիավորվեն Նանա իշխանուհու (Մաթևոսյանի ստեղծագործության հերոսուհին) անունը կրող կամրջակով: Այգին կունենա իր միկրոկլիման: «Պատկերացրեք մի վիճակ, որ այգում նստարաններին նստած մարդիկ կան, ու անընդհատ մաթևոսյանական տեքստերի, երաժշտության կամ այլ գրողների բանաստեղծություններից պատառիկներ են հնչում՝ռադիոֆիկացված միջավայրում և ժամանակ առ ժամանակ զգուշացում է արվում, որ՝ «…սիրելի այցելու, Անտառամեջում անձրև է գալիս, խնդրում ենք պատրաստել անձրևանոցները…», և Երևանի հուլիսյան շոգի պայմաններում սկսում է անձրև գալ»,- նկարագրում է Դավիթ Մաթևոսյանը: Այգում չի լինելու սրճարան կամ բետոնապատ որևէ այլ կառույց՝ ստեղծված միջավայրի ներդաշնակությունը չխաթարելու համար: «Փողոցը, որտեղ կառուցվում է կենտրոնը, անանուն փողոց է, միացնում է Տերյան-Աբովյան փողոցները, կարծում եմ, ճիշտ կլինի Հրանտ Մաթևոսյանի անունով լինի, ոչինչ, որ վրան շենքեր չկան, թող մի հասցե լինի՝ Հրանտ Մաթևոսյան մշակութային կենտրոն-թանգարան», -նկատում է Հրանտ Մաթևոսյանի որդին: Դավիթ Մաթևոսյանը դժվարանում է ասել, թե կենտրոնը երբ կբացի դռներն այցելուների առաջ: Այս պահին շենքի երկրորդ հարկի կառուցումն ավարտված է: Շինարարությունն իրականացնում է «Հորիզոն 95» շինարարական կազմակերպությունը՝ պետական բյուջեի միջոցներով: