Վան բնակելի թաղամասը կառուցվում է Երևանի Դավթաշեն վարչական շրջանում՝ Եղվարդի խճուղի N 22 հասցեում: Թաղամասը գտնվելով քաղաքային աղմուկից հեռու վայրում՝ ապահովում է հանգիստ բնակություն և քաղաքից դուրս գտնվելու զգացողություն է հաղորդում: Բայց միևնույն ժամանակ գտնվելով Դավթաշեն թաղամասին և կամրջին բավական մոտ (800 մ.)՝ ունի հարմար հասանելիություն և արագ տեղաշարժի հնարավորություն դեպի Երևանի կենտրոն: Այդպես կառուցապատող «ՄոնԱրխ» ՍՊԸ-ն ըստ էության լուծել է իր առջև դրած «քաղաքից դուրս, բայց քաղաքի ներսում» խնդիրը: Թաղամասը կազմված է լինելու երեք շարքով ձգվող 2 և 3 հարկանի 80 տներից: Դրանք երկաթբետոնե կարկասով քարե շինություններ են կառուցված կողք-կողքի, այսինքն՝ հարևանի հետ մեկ ընդհանուր պատ ունեն: Տները հանձնվում են առանց ներքին հարդարման՝ զրոյական վիճակում, և սեփականատերերը սենյակների բաշխումն ու ինտերիերը կարող են որոշել իրենց հայեցողությամբ ու ճաշակով: Արտաքին հարդարումը բոլոր տներինը միանման է՝ ընդհանուր կոլորիտ ապահովելու համար: Բոլորն ունեն մեկ ավտոմեքենայի համար նախատեսված ավտոտնակ՝ հեռակառավարվող հոլովակավոր փակոցափեղկերով դարպասով: Տները կառուցված են 3 տարբեր մեծություններով, բոլորի մակերեսներին գումարվում է 70 քմ բաց, օգտագործվող տանիք (տեռաս): Տների չափսերը, ներառյալ ավտոտնակը, հետևյալն են՝ 145 քմ + 70 քմ, 154 քմ + 70 քմ, 201 քմ + 70 քմ: Արդեն պատրաստ են ու վաճառվում են 30-ը: Վան թաղամասի տները վաճառվում են 99.000$-ից մինչև 133.000 $-ի սահմաններում: Թաղամասն ունի կոմունիկացիոն բոլոր հարմարությունները և ամեն գնորդ՝ բաժանորդ դառնալուց հետո իր տանը կունենա ջուր, լույս, գազ: Տանիքում նաև նախատեսվել է հարմարություն արևային տաքացուցիչի տեղադրման համար: Հողամասի ընդհանուր մակերեսը, որի վրա նախագծված է թաղամասը կազմում է 25 577քմ։ Վան թաղամասը կունենա ընդարձակ այգի, որը ձգվելու է տների շարքերի միջև ընկած հատվածում: Կլինի նաև հեծանիվների համար նախատեսված արահետ: Կառուցման ընթացքի մեջ են մնացած 50 տները և մեծերի ու փոքրերի ունիվերսալ 1500քմ մակերեսով խաղահրապարակը, թենիսի և բադմինտոնի համար նախատեսված կորտերը: Նախատեսվում է նաև տարածք խանութի և ավտոլվացման կետի համար: Ինչպես նաև առկա է վեցհարկանի, այժմ դեռ կիսակառույց, բնակելի-հասարակական համալիր: Թաղամասը կունենա նաև փողոցային լուսավորության ցանց: Նոր թաղամասը գտնվելու է հսկվող, պարսպապատ տարածքում: Այն ունենալու է առանձնացված մուտք ու ելք, երկուսն էլ անընդհատ հսկվելու են անվտանգության աշխատակիցների կողմից: Անվտանգության ապահովումը, կանաչապատման և մաքրության աշխատանքները կազմակերպելու է «ՄոնԱրխ» ընկերությունը՝ տան յուրաքանչյուր 1ք² համար 310 դրամ սակագնով: «Վան» բնակելի թաղամասն ամբողջությամբ պատրաստ կլինի 2018 թ. նոյեմբերին:

Մոտ մի տարի ճարտարապետների շրջանում եռուզեռ է: Պատճառը Երևանում նոր ճոպանուղու կառուցման ներդրումային ծրագիրն է: Ըստ լրատվամիջոցների, նախագիծ-առաջակը անցած տարվա ապրիլին ներկայացրել է IDeA Foundation-ի տնօրեն Էդգար Մանուկյանը, փոխքաղաքապետ Վահե Նիկոյանի հետ հանդիպման ժամանակ: Հունիսից «Երևաննախագիծ» ընկերությունը սկսել է աշխատել այդ ծրագրի վրա և արդեն հոկտեմբերին կայացավ հանդիպում - քննարկում «Doppelmayr Seilbahnen» ընկերության տնօրեն Վալերի Յաշինի և փոխքաղաքապետ Վահե Նիկոյանի միջև, որտեղ ևս մեկ անգամ վերահաստատվել է առաջիկայում աշխատանքային խումբ ձևավորելու մասին քաղաքապետ Տարոն Մարգարյանի հետ ձեռք բերված պայմանավորվածությունը: Այս ծրագրի նպատակն է քաղաքի կենտրոնը կապել ՝ Քանաքեռ-Զեյթուն, Նորք-Մարաշ, Նոր Նորք, Արաբկիր կամ Աջափնյակ վարչական շրջանների հետ: Նշենք, որ ծրագրում ընդգրկված չի 50 տարի առաջ բացված Հերացի-Նորք-Մարաշ երթուղիով հին ճոպանուղին վերականգնելու տարբերակը: «Երևաննախագիծ» ընկերության տնօրեն պարոն Օհանյանի խոսքով. «Այդ ճոպանուղու խնդիրը բավական հնացած է, որովհետև դա լուծում էր միայն Չարենցի փողոց-Նորք Մարաշի Արմենակյան փողոցները կապելը: Բացի այդ, այդ երթուղու տակ տները բարձրացել են և բարձրության նորմատիվային չափը խախտվել է: Անիմաստ է այն վերականգնելը»: Երևանի քաղաքապետարանից փորձեցինք ճշտել թե առաջինը՝ ին՞չ փուլում է ճոպանուղու կառուցման ծրագրի առաջարկը՝ նախագծային աշխատանքներն արդեն սկսվա՞ծ են, երկրորդ՝ ո՞վ է լինելու ներդրողը և հստակեցվա՞ծ է արդեն թե ո՞ր հատվածներում է կառուցվելու ճոպանուղին և քա՞նի ուղևոր կարող է փոխադրել. «Երևանում նոր ճոպանուղու կառուցման ծրագրի իրագործման հնարավորությունների և տարբերակների, ինչպես նաև ֆինանսական գնահատում իրականացնելու նպատակով աշխատանքներ են իրականացվում ոլորտի համաշխարհային առաջատար կազմակերպություններից ավստրիական «Դոպելմայեր Սեյլբահնեն» ընկերության հետ: Ճոպանուղին նախատեսվում է կառուցել մասնավոր ներդրումների ներգրավման միջոցով՝ համայնք-մասնավոր հատված համագործակցության շրջանակներում: Նոր կառուցվող ճոպանուղու ծրագրի, ուղևորների փոխադրման և սպասարկման հնարավորությունների վերաբերյալ հնարավոր կլինի հստակ պատկերացում կազմել միայն ուսումնասիրությունների ավարտից հետո, ֆինանսատնտեսական հաշվարկների և վերջնական արդյունքների տրամադրման պարագայում»,- տեղեկացրեցին քաղաքապետարանի աշխատակազմի զարգացման և ներդրումային ծրագրերի վարչությունից: Մինչ այս բոլոր հարցերը կհստակեցվեն ՝ փորձենք հասկանալ թե ին՞չ կտա նոր ճոպանուղու կառուցումը Երևանին: Հիշեցնենք, որ Երևանի ճոպանուղին , որը կառուցվել էր 1967թ-ին, դադարեցրեց իր աշխատանքը 2004-ին վթարի պատճառով: Գուցե և այն ժամանակ ճոպանուղու աշխատանքի դադարեցումը էական ազդեցություն չթողեց մայրաքաղաքի վրա, սակայն այսօր օրեցօր աճող տրանսպորտային հոսքի պատճառով, երբ քաղաքում գրեթե բոլոր փողոցներում, հատկապես պիկ ժամերին խցանումներ են, տվյալ նախագիծը անհրաժեշտություն է: Այս նախագծի իրականացումը էապես կբեռնաթափի քաղաքը, մասնավորապես փոքր կետրոնը: Բացի դա այն կարող է դառնալ մեկնարկային կետ քաղաքի վարչական շրջանների զարգացման համար, քանզի բոլորիս հայտնի է, որ ժամանցային ենթակառուցվածքները քաղաքում անհամաչափ են զարգացած և հիմնականում դրանք կենրոնացած են մայրաքաղաքի կենտրոնում: Այդ իսկ պատճառով ծանրաբեռնվածության զգալի մասը ընկած է փոքր կենտրոնի վրա: Նախագծի իրականացումը առաջին հերթին կխթանի վարչական շրջաների հավասար զարգացմանը, երկրորդ՝ հնարավորինս կկրճատի ժամանակի կորուստը կենտրոնից դեպի վարչական շրջաններ, երրորդ՝ ճոպանուղու ուղղությունների ճիշտ ընտրությունը կբաշխի զբոսաշրջիկների հոսքերը մայրաքաղաքում: Հաշվի առնելով մայրաքաղաքի ռելիեֆը, տվյալ տրանսպորտային միջոցը շատ արդյունավետ կլինի: Բացի դա հանրային հանգստի գոտիների փոքրացման, ծառահատման և մեքենաներից արտանետվող գազերի շատացման հետևանքով աղտոտված մթնոլորտը բացասական ազդեցություն է ունենում մարդկանց առողջության վրա: Այս խնդիրը հնարավորինս մեղմելու համար էկոլոգիապես մաքուր տրանսպորտային միջոցը խիստ անհրաժեշտ է: Այդ տեսանկյունից առավել կարևոր նշանակություն կունենա ճոպանուղու կառուցումը, որը կլինի ևս մեկ քայլ դեպի կանաչ քաղաք: Երևանում նոր ճոպանուղու կառուցումը ճարտարապետներին հնարավորություն է տալիս ստեղծել յուրահատուկ, չկրկնվող, ծավալատարածական լուծումներ, որոնք լիովին կարտահայտեն մեր ազգային ճարտարապետությունը, քաղաքի կոլորիտը և կարող են դառնալ մայրաքաղաքի այցեքարտը:

Ֆիրդուսի փողոցում գործող շուկան, ինչպես նաև հարակից տարածքները, գտնվելով Երևանի սրտում՝ Հանրապետության հրապարակին հարող տարածքում, ստեղծում են մայրաքաղաքի կենտրոնին անհարիր միջավայր: Այդ տարածքում մայրաքաղաքային համապատասխան միջավայր ստեղծելու համար ՀՀ կառավարությանն առընթեր քաղաքաշինության պետական կոմիտեն մշակել է 33-րդ թաղամասի կառուցապատման ներդրումային ծրագիրը: Այս օրերին Ֆիրդուսու շուկայում լռել է առևտրականների ու գնորդների աշխույժ, միալար աղմուկը: Շուտով այն կփոխարինվի շինարարական եռուզեռով. այստեղ՝ Հանրապետության հրապարակի հարևանությամբ՝ Տիգրան Մեծի պողոտայի և Հանրապետության, Փ. Բուզանդի ու Խանջյան փողոցների միջակայքում նոր թաղամաս է կառուցվելու՝ բնակելի, հասարակական և սպասարկման օբյեկտներով, բիզնես կենտրոններով, հյուրանոցներով, ինչպես նաև տրանսպորտային հաղորդակցության նոր ուղիներով: Նոր թաղամասը պետք է նոր շունչ հաղորդի Հանրապետության հրապարակին հարող տարածքին՝ դարձնելով այն ավելի բարեկարգ ու գրավիչ: Ծրագրով նախատեսված տարածքը կազմում է ավելի քան 5 հա: Ինչպես գիտենք Ֆիրդուսու փողոցը երթեկելի չէր և չուներ հատվող փողոցներ: Ծրագրով նախատեսված է Տիգրան Մեծի պողոտայից, Խանջյան և Փ. Բուզանդի փողոցներից դեպի նոր թաղամասի կենտրոն ուղղել երեք ճառագայթաձև փողոցներ, որոնք հատման հատվածում կկազմեն մոտ 85մ տրամագիծով շրջան: Թաղամասի կենտրոնում կառուցվելու է Երևանի համար եզակի, շրջանաձև հրապարակ` ստորգետնյա երկհարկանի ավտոկայանատեղիով: Այն կլինի Երևանում առաջին կլոր հրապարակը: Այն ծառայելու է որպես հետիոտն հանգստի գոտի, որտեղ երևանցիները և քաղաքի հյուրերը կկարողանան վայելել իրենց երեկոյան հանգիստ զբոսանքը: Թաղամասի տարածքում կստեղծվեն կանաչ գոտիներ, խաղահրապարակներ, ջրային մակերեսներ, կտեղադրվեն ճարտարապետական փոքր ձևեր և այլն: Կառուցապատման մակերեսը կազմելու է մոտ 200 000 քմ, խտությունը` 33%: Շենքերի թույլատրելի բարձրությունը ըստ դիրքի տատանվելու է 27-ից մինչև 50 մ, միայն տարածքի 3 հատվածներում (Խանջյան փողոցի հարևանությամբ) է թույլատրվելու իրականացնել մինչև 60 մ բարձրությամբ կառուցապատում: Կենտրոնական հրապարակը կունենա մինչև 30-36 մետր բարձրություն: Բնակելի շենքերի կառուցման իրավունք կստանան այն կառուցապատողները, որոնք իրենց նախագծերում կնախատեսեն բակային տարածքներ: Թաղամասը նաև կկահավորվի տեղաշարժման խնդիր ունեցողների համար նախատեսված համապատասխան թեքահարթակներով և անհրաժեշտ այլ պարագաներով: Քաղաքաշինության պետական կոմիտեն իր այս ծրագրի իրականացմամբ ձգտում է ստեղծել Հանրապետության հրապարակին կից հատվածի համար հարիր միջավայր: Ընդ որում, կոմիտեն վստահեցնում է, որ կառուցապատման գոտին չի ներառում տարածքում առկա հուշարձան շենքերը: Ապագա նոր թաղամասը գտնվում է Ալ. Թամանյանի կողմից 1924 թվականին մշակված Երևանի գլխավոր հատակագծով նախանշված Հարավային (ներկայիս Տիգրան Մեծի) պողոտային հարող հատվածում: Այդ նախագծի համաձայն պողոտան պիտի կառուցապատվեր բնակելի և հասարակական նշանակության շենքերով: Ինչ վերաբերում է 33-րդ թաղամաս անվանմանը, այն մնացել է 1972 թվականից, երբ գլխավոր հատակագծով Երևանի թաղամասերը պարզապես համարակալված էին: Ծրագիրը նախատեսվում է իրականացնել 3-4 տարում: Ներկայումս ընթանում են տարածքի իրացման աշխատանքները:

Ամեն մարդ իր կյանքի ընթացքում կուտակում է իր սրտին հարազատ իրեր, որոնք կապված են ամենաանմոռանալի պահերի հետ: Այդ ամենը, փոխանցվելով սերնդե սերունդ, պատմում է ընտանիքի ծագման, սովորույթների, ակունքների և կենսակերպի մասին: Նույնը վերաբերվում է քաղաքներին: Հաճախ լսում ենք նորը լավ է, բայց ինչպես գինու, այդպես էլ քաղաքի հինն է «համեղ»: Երևանում առկա ամեն մի պատմական շենք՝ դարերի ընթացքում կուտակված հարստություն է, որը պատմում է իրողությունների, բնակիչների մտածողության մասին և ի վերջո մեր հայ ճարտարապետների և շինարարների աշխատանքի, քրտնքի արդյունք է: Բնական է, տարիների ընթացքում փոխվում են քաղաքաշինության և ճարտարապետության տենդեցները, ինչի արդյունքում, ցավոք, քաղաքը կարող է զրկվել մշակութային արժեք ունեցող շինություններից: Այդ տեսակետից Երևանը բացառություն չէ և դրա ապացույցներից են վերջին տարիներին իրականացված շինարարական ծրագրերը, որի հետևանքով քանդվեցին մի շարք նշանակալի շինություններ: Սակայն մայրաքաղաքը չպետք է կորցնի իր պատմական դեմքը: Եվ բոլոր այդ փոփոխություները պետք է արվեն ներդաշնակ արդեն իսկ գոյություն ունեցող միջավայրին: «Հին Երևան» նախագիծը հանդիսանում է ելք արդեն իսկ ստեղծված իրավիճակից և այս տեսանկյունից կարևորվում է անցյալի վերականգնելու ցանկությունը, որը կոչված է մեզ բացահայտել Երևանի 19-րդ դարից - 20-րդ դարի սկզբի կորցրած քաղաքային միջավայրը: Նախագիծը նախատեսված է իրականացնել Աբովյան-Բյուզանդ-Արամի -Կողբացի փողոցների միջև ընկած հատվածում. իրենց տեղում պահպանվում են կանգուն 14 հուշարձան շենք և դրանց են ավելացվում ևս 16-ը, որոնք կորցրել ենք վերջին տարիներին: Կառավարության որոշմամբ շենքերը պետք է ունենան վերգետնյա 3 և մեկ լրացուցիչ մանսարդային հարկ: Քանի որ Երևանի բոլոր շենքերը մեկ կամ հիմնականում երկու հարկանի էին, ճարտարապետ Լևոն Վարդանյանը աշխատում է այնպիսի լուծում տալ, որպեսզի ավելացվող հարկերը չխանգարեն հուշարձանների վիզուալ ընկալմանը: Նախագծի հեղինակի խոսքով «Հին Երևան»-ը կունենա 150 հազար քմ օգտակար մակերես: Ճարտարապետը միտում ունի վերակառուցել հին Երևանին բնորոշ միջավայր իր բակերով, փայտե պատշգամբներով, մառաններով: Թաղամասի ամբողջ երկայնքով ձգվելու են ստորգետնյա երեք հարկեր: Առաջին հարկում տեղակայվելու են շենքերի մառանները, նկուղները, իսկ ներքևի երկու հարկերը լինելու են ստորգետնյա ավտոկայանատեղի՝ նախատեսված 1400 մեքենայի համար, ինչը միաժամանակ լուծում է հարակից փողոցների ավտոկայանման խնդիրը էապես բեռնաթափելով քաղաքի այդ հատվածը: Նկատենք, որ հեղինակը այս նախագծով նպատակ ունի պահպանել գոյություն ունեցող պատմամշակույթային շերտը: Իհարկե նախագիծը չէր կարող չառաջացնել տարակարծություն և դա բնական է: Այսօր շատ է խոսվում այն մասին, որ վերակառուցվող շենքերը հուշարձան չեն կարող կոչվել: Եթե նկատենք, որ «Հուշարձանների պահպանման մասին» օրենքում ասվում է. «Պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձաններ են պետական հաշվառման վերցված պատմական, գիտական, գեղարվեստական կամ մշակութային այլ արժեք ունեցող կառույցները, դրանց համակառույցներն ու համալիրները՝ իրենց գրաված կամ պատմականորեն իրենց հետ կապված տարածքով ..... անկախ պահպանվածության աստիճանից», ապա վերը նշված տեսակետի հետ դժվար է չհամաձայնել: Իհարկե, տեղափոխելով հուշարձանը մենք զրկում ենք իրեն հուշարձան լինելուց, հատկապես, որ վերականգման համար մեծ մասամբ օգտագործվում են նոր քարեր: Թե՛ քաղաքաշինության և թե՛ ճարտարապետության տեսակետից այդ քայլը արդարացված չի կարող լինել: Նկատենք, որ նախագծով 17մ-ի վրա նախատեսված ծածկը՝ թեև լուծում է մասշտաբի հարցը և ճարտարապետի խոսքով կտրում է ներքին տարածքը իրեն խորթ միջավայրից, այնուհանդերձ կառաջացնի տեսարանի խնդիր, որը կբացվի հարակից բարձրահարկ շենքերից: Կարծում եմ այս լուծումը կարող է նաև ընդհատել բուլվարի ամբողջականությունը, ինչին կնպաստի նաև միայն վերտիկալ կանաչապատման օգտագործումը, որն առաջանում է շենքերի տեղակայման պատճառով: Այնուհանդերձ պետք է նշենք, որ կորցրածը վերակառուցելը ևս կարևոր նշանակություն ունի սերունդների պատկերացման ձևավորման և հինը վերականգնելու տեսանկյունից և ի վերջո, այս նախագիծը կարող է դառնալ ճարտարապետական լավագուն «դպրոց» ներդրողների համար: Ի դեպ, նախագծի իրականացումը անուղղակիորեն կարող է նպաստել արվեստի մեկ այլ ճյուղի՝ կինոինդուստրիայի զարգացմանը: Գաղտնիք չէ, որ այսօր հին Երևանի միջավայր նկարահանելու համար դեկորատորները ծավալուն աշխատանք պետք է իրականացնեն: Նախագծի բոլոր դրական գործոնները նկատի ունենալով, մյուս կողմից պետք է նկատենք, որ Երևանի քաղաքաշինությունը և ճարտարապետությունը չպետք է զարգանան զուտ այս ուղղությամբ և այսպիսի մոտեցումը վերածվի քաղաքականության (դոգմայի), քանի որ քաղաքում սփռված հուշարձանները մեծ հետաքրքրություն են առաջացնում ՝ վիզուալ աշխուժացնելով քաղաքային միջավայրը: Լավ կլիներ նաև, որ նախապես «Հին Երևան» նախագծի ներդրողների հետ կառավարությունը հստակեցներ շենքերի ֆունկցիոնալ նշանակությունը, որպեսզի այդ հատվածը չվերածվի զուտ առևտրի կենտրոնի, ինչի պակասը մայրաքաղաքն այսօր չունի: Ի դեպ, նախագծի հեղինակի առաջարկը այդ հատվածը դարձնել մշակութային կենտրոն շատ ավելի ինքնատիպ է, որը կարող է հետաքրքրել և մեր բնակչությանը և զբոսաշրջիկներին: Հոդվածը Հասմիկ Թերզյանի

Ավելի քան վեց տարի կառուցվող Երևանի կրկեսը շահագործման կհանձնվի մեկ տարուց`դառնալով մայրաքաղաքի կարևոր մշակութային այցեքարտերից մեկը: «Կրկեսի շինարարությունը բարդ է, քանի որ շենքը կլոր է և այդ առումով ունի իր առանձահատկությունները, մի քիչ էլ սպասենք և կունենանք շքեղ և մոդեռնիզացված կրկեսի շենք: Վերջապես դերասանները կաշխատեն նորմալ պայմաններում, քանի որ երկար տարիներ աշխատել ենք տարրական պայմաններից զուրկ շենքում», - ասում է կրկեսի գեղարվեստական ղեկավար Սոս Պետրոսյանը: Երևանի կրկեսի առաջին`փայտաշեն շենքի տեղում հետագայում`1962 թ-ին կառուցվել է կրկեսի կլոր շենքը: 50–ից ավելի տարվա պատմություն ունեցող շենքը, որը հիմնադրման օրվանից հետո չէր վերանորոգվել, քանդվեց 2011 թ-ին, երբ փորձագետները հանգեցին եզրակացության, որ աննպատակահարմար է վերակառուցել եղած հին շինությունը: Կրկեսի նոր շենքի նախագծի հեղինակը ճարտարապետ Վահագն Վերմիշյանն է: Շենքը կառուցվել է «Տաշիր Գրուպ» ընկերության ներդումներով: Նախկին շենքի տանիքը ցածր էր՝ 17 մետր, ինչը ժամանակակից կրկեսային համարներ ցուցադրելու հնարավորություն չէր տալիս: Այժմ տանիքն ունի 27 մետր բարձրություն և դա թույլ կտա ակրոբատիկ հնարքներով համարների ցուցադրություններ ունենալ: Նախկինում շենքը զբաղեցնում էր 3000-3500 քմ, իսկ այժմ՝1000 քմ ավելի մակերես ունի: 4 հարկանի շենքի փոխարեն նորակառույց կրկեսի շենքն ունի 8 հարկ, որից երկուսը ծառայելու է որպես ստորգետնյա ավտոկայանատեղի. ի դեպ աշխարհում միակ կրկեսն է, որն ունենալու է ստորգետնյա ավտոկայանատեղի: Նախկինում եղած 1560-ի փոխարեն այժմ կրկեսն ունենալու է 2000 -2500 հանդիսատեսի համար նախատեսված նստատեղ, ինչպես նաև 3 փոխարկվող մանեժ: Նստատեղերի շարքում կլինեն նաև հենաշարժողական խնդիրներ ունեցող մարդկանց սայլակների համար հատկացված տարածքներ: Ցուցադրվելու են ժամանակակից Լուծումներով Ներկայացումներ Շենքը հագեցած է լինելու ժամանակակից բեմական տեխնիկայով: Այս շենքում կլինեն պայմաններ՝ ջրում և սառույցի վրա բեմադրված կրկեսային ներկայացումների համար: «Արդեն պայմանավորվածություններ ունեմ, որ բացումից հետո մենք լավագույն ծրագրերը կբերենք և հայ հանդիսատեսը հնարավորություն կունենա մատչելի գներով դիտել իսպանական, չինական և այլ երկրների կրկեսային ներկայացումներ»,- պատմում է Սոս Պետրոսյանը: Շենքն ունի գերժամանակակից անվտանգության և օդափոխության համակարգեր: Կլոր Շենքը Գրավիչ Կլինի Նաև Դրսից Կրկեսային արվեստի սիրահարները նոր ներկայացումների մասին տեղեկանալու հնարավորություն կունենան ապակեպատ կրկեսի արտաքին հատվածներում տեղադրված ինտերակտիվ մոնիտորներից, պաստառների փոխարեն սպասվող ներկայացումների կազդարարեն թեմատիկ տեսահոլովակները: Սոս Պետրոսյանը վստահ է, որ շենքի արտաքին տեսքը կգոհացնի բոլորին. «Դա հսկայական ծախսերի հետ էր կապված, բայց այնպես է արվել, որ կրկեսը գրավիչ ու հետաքրքիր լինի ոչ միայն ներսից, այլև՝ դրսից»: Կրկեսում Կգործի Թանգարան և Ոչ Միայն… Կրկեսի նոր շենքում դերասանները կունենան առանձին զգեստների, կոշիկների, կեղծամների բաժիններ: Բացի դրանից, հենց կրկեսի շենքում էլ գործելու են ներկայացումների համար անհրաժեշտ հագուստները, կոշիկները կարելու արտադրամասեր: Կրկեսի կենդանիների համար նույնպես լինելու է առանձին տարածք՝ լվացվելու, չորանալու բոլոր հնարավորություններով: Կրկեսի շենքում գործելու է նաև թանգարան՝ նվիրված համաշխարհային և հայկական կրկեսի պատմությանը: Թանգարանում ցուցադրվելու են կրկեսային թեմաներով գեղանկարներ, քանդակներ, ինչես նաև կազմակերպվելու են ֆիլմերի ցուցադրություններ: Կրկեսային ներկայացումներից բացի այս շենքը նախատեսված է նաև սպորտային միջոցառումների և համերգային ծրագրերի համար. կահավորումը, աթոռները հարմարեցված են լինելու այդ բոլոր միջոցառումների համար: Երևանի պետական կրկեսն առավելագույնը 7 բալ սեյսմակայունություն ուներ, իսկ նորակառույց կրկեսի շենքը պատրաստ կլինի դիմակայել մինչև 9 բալ ուժգնությամբ երկրաշարժի, վստահեցնում են շինարարները: