Իտալական Տոսկանա նահանգում վաճառվում է 12-րդ դարի դղյակ ներառող անշարժ գույք, որի ընդհանուր մակերեսը կազմում է 14.3 հազար քառակուսի մետր: Դղյակն ունի 115 ննջասենյակ և 100 լոգարան: Ինչպես գրում է The Telegraph պարբերականը, այս մասնավոր առանձնատունը ներկայիս վաճառվող ամենաընդարձակ անշարժ գույքն է համաշխարհային շուկայում: Ըստ նախնական տվյալների՝ այն գնահատվում է 30,0 մլն ԱՄՆ դոլար: Դղյակը գտնվում է Սիենա քաղաքից արևելք 630 հեկտար ձիթենիների այգում, շրջապատված ավելի քան 1500 ծառերով: Սակայն ինչպես մանրամասնում է պարբերականը, անշարժ գույքի գտնվելու ստույգ վայրը և սեփականատիրոջ անունը գաղտնի է պահվում: Դղյակը կառուցված է միջնադարյան ոճով՝ շրջապատված ամուր պատերով և պուրակներով: Չնայած այն փաստին, որ դղյակի հիմնական մասը վերակառուցվել է 18-րդ դարում, միևնույն է բազմաթիվ ճարտարապետական մանրուքներ վկայում են, որ դղյակը միջնադարին է պատկանում: Մասնավորապես, բուխարի ներառող սենյակում պահպանվել է միջնադարյան կահույքը, նկարազարդ փայտյա առաստաղը և շախմատաձև յուրօրինակ մարմարյա հատակը: Ինչպես ներկայացնում է առանձնատան վաճառքով զբաղվող «Սոթբի» միջազգային անշարժ գույքի գործակալության (Sotheby’s International) գործակալ Ջոն Ջոնքը, - «առանձնատունը բացառիկ գեղեցկություն ունի, և այնտեղ միշտ խաղաղ է և հանգիստ: Այն կառուցվել է անմիջապես Վերածննդից առաջ, ճարտարապետ և նկարիչ Ջիոտտո դի Բոնդոնեի (Giotto di Bondone) գործունեությունից քիչ առաջ, երբ Սիենան և Ֆլորենցիան պատերազմում էին: 15-րդ դարից առանձնատունը պատկանել է Պիկկոլոմինի (Piccolomini) ընտանիքին: Ընդամենը 30 տարի առաջ է ներկայիս սեփականատերը ձեռք բերել այն: Նմանատիպ հսկայական անշարժ գույքի համար գինը չափազանց մատչելի է: Սակայն այն արտացոլում է Եվրոպական անշարժ գույքի շուկայի ներկայիս տենդենցները»: Աշխարհի ներկայիս ամենամեծ առանձնատներից մեկը (ոչ վաճառվող) գտնվում է հնդկական Մումբայ քաղաքում: 27 հարկանի «Անտիլիա» (Antilia) բարձրահարկը ունի 37 հազար քառակուսի մետր ընդհանուր մակերես: Մասնավոր երկնաքերն ունի 6 հարկանի ավտոտնակ, 9 վերելակ, հանդիսությունների սրահ, լողավազան, բար, յոգայի ստուդիա և բազմաթիվ բնակելի սենյակներ: Երկնաքերը նախագծվել է 1 ընտանիքի բնակության համար և պատկանում է նավթաքիմիական հոլդինգի սեփականատեր Մուկեշ Ամբանիին (Mukesh Ambani): Առանձնատան գինը մոտավորապես գնահատվում է 2 մլրդ. ԱՄՆ դոլար: Ըստ Therichest պարբերականի տվյալների՝ աշխարհի ամենամեծ մասնավոր առանձնատունը պատկանում է Բրունեյի սուլթան Իստանա Նուրուլ Իմանին (Istana Nurul Iman): Դղյակն ունի 1788 սենյակ, 257 լոգարան, 5 լողավազան, ավտոկայանատեղի նախատեսված 110 ավտոմեքենայի համար, 200 ձիերի համար նախատեսված ախոռ, հանդիսությունների սրահ և 1500 հավատացյալի համար նախատեսված մզկիթ: Առանձնատան վերջին գնահատված գումարը կազմել է 2.08 մլրդ ԱՄՆ դոլար:

Մեծ Բրիտանիայում վաճառքի է հանվել 19-րդ դարի սկզբում կառուցված ամրոց, որի արժեքը կազմում է մոտ 420 հազար ԱՄՆ դոլար։ Շինությունը, որը գտնվում է Վուստերշիր կոմսության գյուղական տարածքում, կառուցվել է լորդ Մաունթնորիսի կողմից 1800-ների սկզբին և այժմ հանդիսանում է երկրորդ կարգի պատմական հուշարձան։ Ամրոցի անվանումն է Arley Tower. Երկհարկանի ամրոցի առաջին հարկում կա 2 ննջասենյակ, երկրորդում՝ խոհանոց, հյուրասենյակ և պատշգամբ։ Տանիքից գեղեցիկ տեսարան է բացվում դեպի Սեվերն գետը։ Բոլոր սենյակներում ժամանակակից վերանորոգում է արված։ Շինության փոքր չափսերի պատճառով արժեքը չափազանց ցածր է նման կարգի պատմական անշարժ գույքի համար։ Նման գնով Լոնդոնում մեկսենյականոց բնակարաններ են վաճառվում։ Ամրոցի վաճառքով զբաղվում է «Նայթ ֆրենք» (Knight Frank) անշարժ գույքի գործակալությունը:

Իտալիայում տիրող ծանր տնտեսական դրությունը ստիպել է կառավարությանը վաճառքի հանել երկրի մի շարք պատմական ամրոցներ և պալատներ: Այսպիսով երկիրը ցանկանում է աշխատել 42 մլրդ եվրո գումար, որը կծախսվի երկրի համեմատաբար աղքատ շրջանների պարտքերի մարման նպատակով: Ընդհանուր առմամբ վաճառվում է 350 շինություն, որոնց թվում են՝ Վենետիկի «Մեծ Ջրանցքի» վրա կառուցված «Դիեդո Պալացցոն» (Diedo Palace), որը սկզբում պատկանում էր Օրսինի (Orsini) հայտնի ընտանիքին, իսկ անյուհետև սկսվեց օգտագործվել որպես բանտ: Իրենց գնորդներին են սպասում նաև Բոլոնիայի զինվորական զորանոցները, որոնք նախկինում պատկանում էին Իտալիայի Պաշտպանության նախարարությանը: Նշենք, որ Իտալիայի կառավարությունը նախատեսում է վաճառքի առաջին փուլից հետո վաստակել մոտ 1.5 մլրդ եվրո, իսկ ընդհանուր առմամբ շուկա վաճառքի է հանվել 42 մլրդ եվրո արժողությամբ շինություններ: Ի դեպ, միայն «Դիեդո Պալացցո» ամրոցի վաճառքից գոյացած գումարը կկազմի 19 մլն եվրո: Վենետիկը բացի հանրահայտ ամրոցից վաճառքի է հանել ևս 17 անշարժ գույք: Միլանում վաճառվող անշարժ գույքի քանակը հասնում է 100-ի: Վերջիններիս շարքում է «Բոլիս Գուալդո Պալացցոն» (Palazzo Bolis Gualdo), որը գնահատվում է մոտ 31 մլն. եվրո: Նշենք, որ Իտալիան միակ եվրոպական երկիրը չէ, որ ցանկանում է վաստակել պատմական հուշարձաններով: Այս տարվա սկզբին Հունաստանը ևս նմանատիպ քայլի էր դիմել՝ իր պատմական հուշարձանները վարձակալությամբ հանձնելու մասին հայտարարությամբ:

Ֆրասիական Պրովանս նահանգում գտնվող միջնադարյան Լաքոսթ (Lacoste) ամրոցում տեղադրվել է «Էն-Արքիթեքթս» (nARCHITECTS) ճարտարապետական գրասենյակի կողմից նախագծված կիսաթափանցիկ ու փայլուն «քամու տեսքով» (windshape) տաղավար, տեղեկացնում է The Inhabitat ինտերնետային պարբերականը: «Քամու տեսքով» տաղավարը, որը կարծես բարձրացել է հինավուրց ամրոցի գագաթին, կազմված է «սարդոստայնե պատերից», որոնք էլ իրենց հերթին կառուցված են բավականին հասարակ նյութերից՝ սպիտակ պլաստմասսե խողովակներ, ալյումինե սեղմակներ և ձգված պարաններ: Ընդ որում, տաղավարը կառուցված է այնպես, որ նա կարող է շարժվել քամու փչելուն զուգընթաց՝ տեղացի բնակիչների համար ստեղծելով յուրօրինակ և անկրկնելի տեսարան: Նշենք նաև, որ տաղավարը կարող է նաև ձայներ հանել ուժեղ քամու ժամանակ: Համակցված ցանցը կամարի տեսք է ստացել շնորհիվ կորերի, որոնք ստեղծվել են պողպատե ամրաններով, վերջիններս էլ ապահովում են կառույցի կայունությունը: Ինչպես նշվում է հոդվածում, «Քամու տեսքով» տաղավարի կառուցմանը հեղինակներից բացի մասնակցել են նաև տեղի ուսանող-ճարտարապետները, ում համար էլ սա յուրօրինակ աշխատանքային փորձ է հանդիսացել: Իսկ քաղաքային իշխանությունները, գնահատելով տաղավարի գրավչությունը, օգտագործում են այն տարբեր տեսակի միջոցառումների, համերգների և ցուցահանդեսների անցկացման համար:

Մաքսիմ Գալկինը Գրյազ (Կեղտ) գյուղում կառուցում է $ 10 միլիոն արժողությամբ վեց հարկանի «պալատ», որը շատ նման է Հարի Փոթերի դղյակին: Կառույցի ընդհանուր տարածքը 2300 քառակուսի մետր է, և այնտեղ ավելի քան 20 սենյակ կա, որոնցից հինգը ննջասենյակներ են, իսկ մնացածը՝ աստղադիտարան, գրադարան, բուխարու սենյակ, ձմեռային այգի, սպորտային դահլիճ՝ լողավազանով, իսկ սենյակներից մեկն էլ նախտեսված է անձամբ Ալլա Պուգաչյովայի համար: Բոլոր տարածքները զարդարված են անտիկվար արձաններով և նկարներով, որոնք դերասանը բերում է աշխարհի տարբեր վայրերից: Դղյակը գրեթե ամբողջովին պատրաստ է, մնում է միայն ավարտել դարպասները, սալապատել ճանապարհը և երեսապատել «Կոլիզեյը» (հունական ամֆիթատրոնի տիպի կառույց, որը դղյակը կթաքցնի անցորդների անցանկալի հայացքներից): Բացմաթիվ աղբյուրներ հայտնում էին, թե Մաքսիմ Գալկինը պլանավորում էր բնակարանամուտը նշել նոյեմբերյան տոներին, սակայն նա որոշեց չշտապել և հետաձգեց այս երկար սպասված իրադարձությունը մինչ հաջորդ տարի: Մաքսիմ Գալկինի խոսքերով, 200 տարի առաջ այս նույն վայրում, որտեղ նա այժմ կառուցում է իր դղյակը, կանգնած էր մեկ այլ կալվածք, որը պատկանում էր Լև Տոլստոյի տոհմին: Սակայն, ի տարբերություն Տոլստոյի, «Մեծն Կախարդ» Գալկինը դժվար թե Կոմսի նման բաժանի իր ունեցվածքը, և կվայելի մինչև իր «կախարդական» կյանքի վերջը: