Տոկիոյի «Նակագին Աշտարակը» Հնարավոր Է Ապամոնտաժվի
Աղբյուր՝ http://www.dailymail.co.uk
Աշխարհում ամենահայտնի ճապոնական շինություններից մեկը` «Նակագին պարկուճներից աշտարակը» (Nakagin Capsule Tower), կանգնած է քանդման վտանգի առաջ:
Աշտարակը կառուցվել է 1972 թ-ին ճարտարապետ Կիսյո Կուրոկավայի (Kisho Kurokawa) նախագծով և միանգամից դարձել հայտնի ամբողջ աշխարհում իր կառուցվածքի և չափազանց փոքր բնակելի տարածքների շնորհիվ: Սակայն երբեմնի հանրահայտ շինության մի մասը կիսավեր և անբնակելի է: Այսօր 140 բնակելի տարածքները օգտագործվում են որպես գրասենյակներ, արվեստանոցներ, երկրորդական բնակարաններ, և միայն քսանն են ծառայում իրենց սկզբնական նպատակին:
Նշենք, որ յուրաքանչյուր բնակարանի մակերեսը կազմում է 10 քառակուսի մետր, որտեղ տեղակայված է մահճակալ, հավաքովի սեղան և չափազանց փոքրիկ լոգարան: Բացի այդ յուրաքանչյուր սենյակ ունի շրջանաձև պատուհան, ռետրո ժամացույց և ձայնային համակարգեր: Նշենք, որ այս փոքրիկ բնակարանի տարեկան վարձը կազմում է 540 ԱՄՆ դոլար:
Այսօր աշտարակը գտնվում է կիսավեր վիճակում: Շենքի ասբեստե ճակատային մեկուսացումը քայքայվում է, ինչի արդյունքում ձմեռները ցուրտ է լինում, իսկ ամառները՝ շոգ: Խողովակների քայքայումը և աղտոտված ջուրը սեփականատերերից շատերին ստիպել են լքել իրենց բնակարանները:
Նախագծի հեղինակների մտահղացմամբ աշտարակի «պարկուճները» պետք է փոխարինվեին շինարարության ավարտից 25 տարի հետո, սակայն դա տեղի չունեցավ:
Նշենք, որ սա «Նակագին աշտարակի» ապամոնտաժման առաջին փորձը չէ: Դեռևս 2007 թ-ին շինության կառավարման ղեկավարությունը որոշել էր այն ապամոնտաժել, սակայն ինչ-ինչ պատճառներով ծրագիրը չիրականացվեց: Նշենք, որ փոքրիկ բնակարանների սեփականատերերի մի մասը կողմ է շենքի վերականգնմանը, իսկ մյուսը կարծում է, որ ստեղծված իրավիճակից լավագույն ելքը շենքի քանդումն է:
Այս բոլոր իրադարձությունների արդյունքում Ճապոնիայում ստեղծվել է «Պահպանել Նակագին աշտարակը» (Save The Nakagin Capsule Tower Campaign) շարժումը: Վերջինիս մասնակիցները գտնում են, որ աշտարակը ճապոնական ճարտարապետության պատմության մի մասն է կազմում և անթույլատրելի է այն քանդելը: Շարժման ղեկավարները ցանկանում են աշխարհով մեկ նվիրատվություններ հավաքել աշտարակի վերականգնման նպատակով: Սակայն ինչպես պնդում է Տոկիոյի համալսարանի քաղաքագրության պրոֆեսոր Կրիստիան Դիմմերը, Ճապոնիան, ինչպես և մյուս ասիական երկները, նախընտրում է նորը հնին:
Աշտարակը կառուցվել է 1972 թ-ին ճարտարապետ Կիսյո Կուրոկավայի (Kisho Kurokawa) նախագծով և միանգամից դարձել հայտնի ամբողջ աշխարհում իր կառուցվածքի և չափազանց փոքր բնակելի տարածքների շնորհիվ: Սակայն երբեմնի հանրահայտ շինության մի մասը կիսավեր և անբնակելի է: Այսօր 140 բնակելի տարածքները օգտագործվում են որպես գրասենյակներ, արվեստանոցներ, երկրորդական բնակարաններ, և միայն քսանն են ծառայում իրենց սկզբնական նպատակին:
Նշենք, որ յուրաքանչյուր բնակարանի մակերեսը կազմում է 10 քառակուսի մետր, որտեղ տեղակայված է մահճակալ, հավաքովի սեղան և չափազանց փոքրիկ լոգարան: Բացի այդ յուրաքանչյուր սենյակ ունի շրջանաձև պատուհան, ռետրո ժամացույց և ձայնային համակարգեր: Նշենք, որ այս փոքրիկ բնակարանի տարեկան վարձը կազմում է 540 ԱՄՆ դոլար:
Այսօր աշտարակը գտնվում է կիսավեր վիճակում: Շենքի ասբեստե ճակատային մեկուսացումը քայքայվում է, ինչի արդյունքում ձմեռները ցուրտ է լինում, իսկ ամառները՝ շոգ: Խողովակների քայքայումը և աղտոտված ջուրը սեփականատերերից շատերին ստիպել են լքել իրենց բնակարանները:
Նախագծի հեղինակների մտահղացմամբ աշտարակի «պարկուճները» պետք է փոխարինվեին շինարարության ավարտից 25 տարի հետո, սակայն դա տեղի չունեցավ:
Նշենք, որ սա «Նակագին աշտարակի» ապամոնտաժման առաջին փորձը չէ: Դեռևս 2007 թ-ին շինության կառավարման ղեկավարությունը որոշել էր այն ապամոնտաժել, սակայն ինչ-ինչ պատճառներով ծրագիրը չիրականացվեց: Նշենք, որ փոքրիկ բնակարանների սեփականատերերի մի մասը կողմ է շենքի վերականգնմանը, իսկ մյուսը կարծում է, որ ստեղծված իրավիճակից լավագույն ելքը շենքի քանդումն է:
Այս բոլոր իրադարձությունների արդյունքում Ճապոնիայում ստեղծվել է «Պահպանել Նակագին աշտարակը» (Save The Nakagin Capsule Tower Campaign) շարժումը: Վերջինիս մասնակիցները գտնում են, որ աշտարակը ճապոնական ճարտարապետության պատմության մի մասն է կազմում և անթույլատրելի է այն քանդելը: Շարժման ղեկավարները ցանկանում են աշխարհով մեկ նվիրատվություններ հավաքել աշտարակի վերականգնման նպատակով: Սակայն ինչպես պնդում է Տոկիոյի համալսարանի քաղաքագրության պրոֆեսոր Կրիստիան Դիմմերը, Ճապոնիան, ինչպես և մյուս ասիական երկները, նախընտրում է նորը հնին:
