Ամազոնյան անտառների սրտում սկսվել է 325 մետր բարձրությամբ հսկայական կլիմայական հետազոտությունների աշտարակի շինարարությունը: Ըստ նախնական տվյալների` երկարատև անձրևների ժամանակ աշտարակի վրա տեղադրված բազմաթիվ սարքերը հնարավորություն են տալու հավաքել տեղեկատվություն մթնոլորտում պարունակվող ջերմոցային գազերի և աէրոզոլային մասնիկների մասին: Բրազիլացի և գերմանացի գիտնակաները հույս ունեն, որ այս աշտարակի օգնությամբ կկարողանան բացահայտել ջերմոցային գազերի աղբյուրները և պատասխանել կլիմայական փոփոխությունների հետ կապված բազմաթիվ հարցերի: Ամբողջ աշտարակը կառուցվում է պողպատից, որը շինհրապարակ է բերվում հազարավոր կիլոմետրեր հեռվից` Բրազիլիայի հարավից: Ամազոնյան անտառները աշխարհի ամենազգայուն էկոհամակարգերից է, որը հսկայական ազդեցություն ունի մթնոլորտում ածխածնի քանակի վրա: Ըստ մասնագետների` շնորհիվ աշտարակի բարձրությանը հնարավոր կլինի հարյուրավոր կիլոմետրերի վրա ուսումնասիրել օդային հոսանքների տեղաշարժերը: Նշենք, որ նմանատիպ կլիմայական աշտարակ դեռևս 2006 թ-ին կառուցվել է Կենտրոնական Սիբիրում (լուսանկարը ներքևում):
2014 թ-ի աշխարհի ֆուտբոլի առաջնությունն արդեն ավարտվել է, սակայն բոլորի հայացքներն ուղղված են բրազիլական «Մինեյրաո» (Mineirao) մարզադաշտի վրա: Այս մարզադաշտը կառուցվել է 1965 թ-ին Բելու-Օրիզոնտի քաղաքում, իսկ վերջերս էլ մարզադաշտի տանիքում տեղակայվել է 6000 արևային վահանակ: Ինչպես պնդում է «ՍիԻԷմԱյՋի» (CEMIG) ընկերությունը, սա առաջին մարզադաշտն է աշխարհի ֆուտբոլի առաջնության պատմության մեջ, որը սնուցվում է բացառապես արևային էներգիայով: 1965 թ-ին կառուցված «Մինեյրաո» մարզադաշտը դարձավ 2014 թ-ի ֆուտբոլի առաջնության կենտրոնական հրապարակներից մեկը: Անցած տարի մարզադաշտի տանիքը վերածվեց յուրօրինակ արևային էլեկտրակայանի, որն ի վիճակի է սնուցել 1200 տնային տնտեսություններ: Մարզադաշտի տանիքին տեղակայված էլեկտրակայանի իրականացման գործում համագործակցել են 3 ընկերություններ` CEMIG ընկերությունը, KFW գերմանական բանկը, ինչպես նաև մարզադաշտը տնօրինող «Մայնաս Արենա» (Minas Arena) ընկերությունը: Նախագծի բյուջեն կազմել է 16.1մլն ԱՄՆ դոլար: Ի դեպ, մասնագետները գտնում են, որ մարզադաշտն ի վիճակի է տարեկան արտադրել 1600 մեգավատ/ժամ էներգիա, ինչն ավելին է, քան մարզադաշտի պահանջմունքները: Էներգիայի ավելցուկը նախատեսվում է տրամադրել մերձական տնային տնտեսություններին: Չնայած այն փաստին, որ այս մարզադաշտն առաջինն է ֆուտբոլի առաջնության պատմության մեջ, որ սնուցվում է բացառապես արևային էներգիայով, այնուամենայնիվ այն առաջին նմանատիպ մարզադաշտը չէ աշխարհում: Բացառապես արևային էներգիայով սնուցվող մարզադաշտեր կան գերմանական Ֆրայբուրգ և շվեյցարական Բերն քաղաքներում:
Բրազիլացի ճարտարապետ Օսկար Նիմեյերը (Oscar Niemeyer), ով համարվում է 20-րդ դարի բազմաթիվ հայտնի ճարտարապետական գլուխգործոցների հեղինակ, մահացել է իր 105-ամյա տարեդարձից մի քանի օր առաջ: Նշենք, որ անցած տարի դեկտեմբերի 15-ին Ռիո դե Ժանեյրոյի Կոպակաբանա (Copacabana) ծովափին նայող իր արվեստանոցում աշխարհահռչակ ճարտարապետ Օսկար Նիմեյերը նշեց իր ծննդյան 104-րդ տարեդարձը: Ճարտարապետը 1960-ական թթ-ներից համաշխարհային ճանաչում է ձեռք բերել որպես Բրազիլիայի կառավարական կառույցների նախագծերի հեղինակ: Իր երկարամյա աշխատանքային ուղու ընթացքում տաղանդավոր ճարտարապետը ստացել է բազմաթիվ մրցանակներ, ներառյալ 1988 թ-ին ստացած «Պրիցկերյան Մրցանակը», որը ճարտարապետության մեջ համարժեք է «Նոբելյան» մրցանակին: Նիմեյերի աշխարհահռչակ աշխատանքների շարքում պետք առանձնացնել ՄԱԿ-ի գլխավոր գրասենյակի շենքը Նյու Յորքում, որը նա նախագծել է հայտնի ճարտարապետ Լե Կարբյուզեյի (Le Corbusier) հետ: Բրազիլական ռազմական իշխանությունների կողմից արտաքսված տարիների՝ որպես կոմունիստական կուսակցության հետևորդ, նախագծել է վերջինիս գլխավոր գրասենյակի շենքը Փարիզում: Նիմեյերը շարունակում էր աշխատել մինչև այս տարվա սկիզբը: Նշենք, որ անցած տարի սեփական նախագծով Ավիլեսում (քաղաք Իսպանիայի հյուսիսում) տեղի ունեցավ Նիմեյերի մշակութային կենտրոնի (Centro Niemeyer) բացման արարողությունը: Իր ճարտարապետական ոճի շնորհիվ Օսկար Նիմեյերը հանդես էր գալիս ընդդեմ «ուղղափառ ֆունկցիոնալիզմի»: Բրազիլացի ծովափնյա կնոջ մարմնի ջատագով ճարտարապետն իր նախագծերում անպայման օգտագործում էր վերջինիս կառուցվածքը: Երկաթ-բետոնի և պողպատի համակցությամբ նա ստեղծում էր հարթ զառիվայրեր, որոնք բարձրանում էին դեպի վեր լայն զբոսուղիներով, նախագծում էր թռչող ափսեների և ծաղկամանների նմանվող կառույցներ: Այնուամենայնիվ ոչ բոլորն էին ընդունում ճարտարապետական նրա ոճը: Շատերը պնդում էին, որ լինելով կոմունիստ, նա մարդասիրությամբ չէր փայլում և շինություններ նախագծելիս հիմնականում կենտրոնանում էր վերջինիս ճարտարապետական ձևի, այլ ոչ թե օգտագործողների հարմարավետության վրա: Օսկար Նիմեյերն իր կյանքի ընթացքում նախագծել է ավելի քան 600 կառույց, որոնց մեջ մտնում են թանգարաններ, հուշահամալիրներ, դպրոցներ, եկեղեցիներ, ինչպես Բրազիլիայում, այնպես էլ նրա սահմաններից դուրս:
Դեկտեմբերի 15-ին Ռիո դե Ժանեյրոյի Կոպակաբանա (Copacabana) ծովափին նայող իր արվեստանոցում աշխարհահռչակ ճարտարապետ Օսկար Նիմեյերը նշեց իր ծննդյան 104-րդ տարեդարձը, գրում է Yahoo News-ը: Այս ճարտարապետը, բրազիլացի կնոջ մարմնի գեղեցկությամբ ներշնչված իր զգայուն կորերի ստեղծագործություններով, հեղափոխություն մտցրեց ժամանակակից ճարտարապետության պատմության մեջ: Իր 70 տարվա գործունեության արդյունքում ճարտարապետն ամբողջ աշխարհում նախագծել է ավելի քան 600 շինություն: Նիմեյերը եղել է Լե Կորբյուզեի (Le Corbusier) աշակերտը և 1943 թ-ին նախագծել է իր առաջին շենքը՝ Ռիո դե Ժանեյրոյի կրթության և առողջապահության նախարարությունը (Ministry of Education and Public Health): Նա նաև այնպիսի հռչակավոր շինությունների հեղինակ է, ինչպիսիք են՝ Բրազիլիայի ազգային կոնգրեսի շենքը (National Congress of Brazil), Բրազիլիայի Տաճարը (Cathedral of Brasilia), Նիտերոյի ժամանակակից արվեստի թանգարանը (Niteroi Contemporary Art museum): Վերջերս նա նաև նախագծել է Մեյն (Maine) նահանգում գտնվող Շուգարլոֆ Մաունթին (Sugarloaf Mountain) թանգարանը: 1988 թ-ին Օսկար Նիմեյերը արժանացել է Պրիտցկերի հեղինակավոր մրցանակի (Pritzker Prize)՝ իր նախագծած առաջին շինության համար: Ի դեպ սա ճարտարապետության բնագավառի համար նախատեսված մրցանակ է, որը համարժեք է Նոբելյան մրցանակին: Անցած տարի օգոստոսին լրագրողների հետ հանդիպման ժամանակ Նիմեյերը հայտարարել է, որ դեռ որոշ բաներ կան, որ ինքը կցանկանար անել իր կյանքի ընթացքում, օրինակ՝ մի գեղեցիկ նախագիծ նվիրել Կոպակաբանային: Իսկ այն հարցին, թե ինչ է նրա համար կյանքը, աշխարհահռչակ ճարտարապետը պատասխանել է՝ եթե իմ սիրած կինը կողքիս է, թող լինի՝ ինչ լինում է:
