Ինչպես հայտնում է Newsgeorgia.ru-ն, վրացական ապրանքների արտահանումը Ադրբեջան 2010/2009 հունվար-օգոստոս ամիսներին աճել է 29,5% և կազմել է $155 միլիոն: Աճը կազմել է $35,3 միլիոն: Նույն աղբյուրից պարզ է դառնում, թե ինչով է հիմնավորված այսպիսի զգալի աճը: Այսպես, օրինակ, գրեթե կրկնակի անգամ աճել է Վրաստանից Ադրբեջան մարդատար ավտոմեքենաների վերաարտահանումը ($39,3 միլիոնից $69,2 միլիոն), և կտրուկ՝ $13,2 միլիոնով աճել է պողպատե ամրանների ներմուծման ծավալը ($1 միլիոնից $14,2 միլիոն): Վրաստանից պողպատե ամրանի ներմուծման նման կտրուկ աճը պայմանավորված է Ադրբեջանի խոշորագույն պողպատե ամրան արտադրողի՝ Baku Steel Company-ի գործունեության պարբերական դադարներով, բավականին ցածր որակի ամրանի արտադրանքով, և 2009 թվականի վերջում Վրաստանում Geosteel պողպատաձուլական գործարանի բացման հետ: Վրաց-հնդկական Geosteel-ը Հայաստանում նույնպես իր արտադրանքի վաճառքի ակտիվ քաղաքականություն է վարում՝ հայկական Միկմետալ կազմակերպության միջոցով Baku Steel Company-ին հիմնադրվել է 1998 թվականին իբրև բաց բաժնետիրական ընկերություն և սկսել է աշխատանքը 2001 թվականին: Գործարանի հիմնական հումքը հանրապետությունում գնվող մետաղի ջարդոնն է, ինչով էլ, Ադրբեջանի վաստակավոր շինարար Էմիլ Ախունդովի պնդումով, պայմանավորված է գործարանում արտադրվող ամրանների ցածր որակը: 2009 թվականի օգոստոսից կազմակերպությունը փոխել է իր սեփականության տեսակը և դարձել օֆշորային «Baku Steel Company Limited» ՍՊԸ՝ ձևակերպված Մէն կղզում, Գերմանիայի քաղաքացի Ակսել Բորովսկու ղեկավարությամբ, որին ընթացիկ տարվա հուլիսին փոխարինել է Սուլեյման Ահմեդովը: Տեղեկագրություն: Մէն կղզին հանդիսանում է Մեծ Բրիտանիայի կախյալ տարածք՝ բարձր աստիճանի ինքնավարությամբ: Կղզին գտնվում է Իռլանդական ծովում, Եվրոմիության անդամ չէ և ունի իր սեփական հարկային համակարգը: Հիմնվելով Trip Advisor հեղինակավոր կայքի անցկացրած հարցման արդյունքների վրա, կղզին իր հմայքով զբաղեցնում է պատվավոր ութերորդ տեղը աշխարհում:
Հարցը, երևի թե, մեկնաբանության կարիք չունի: Պարզապես նշենք Հայաստանում հիպոթեկային վարկավորման բարձր տոկոսադրույքերը (12%-18%): Դրանք փոքր- ինչ ցածր են համեմատած Ռուսաստանի հետ, բայց բավականին բարձր են քան զարգացած երկրներում: Հիպոթեկային վարկավորման լայն տարածման պայմանավորված է բարձր տոկոսադրույքներով և բնակչության օրինական ցածր եկամուտներով: Այսպիսով՝ որոշ մարդիկ բավարար միջոցներ չունեն հիպոթեկային վարկ ստանալու համար, իսկ ոմանք էլ ունենալով՝ հրաժարվում են վարկի բարձր տոկոսադրույքի պատճառով: Եվ ահա ստացվում է այնպես, որ բնակարանի կարիք ունեն շատերը , սակայն միայն քչերը հնարավորություն ունեն դրանք ապառիկով ձեռք բերել: Հարցի պետական կարգավորման և խրախուսման դերն այստեղ կարևոր է, և պետության կողմից կատարվել են առաջին երկչոտ քայլերը Հայաստանի երիտասարդ ընտանիքներին մատչելի հիպոթեկային վարկերի տրամադրման համար: Ցածր տոկոսադրույքով հիպոթեկային վարկավորումը պետք է պետական քաղաքականությունը լինի և պետք է օգտագործվի երիտասարդ սերունդը պահպանելու համար՝ երկրի ապագան կառուցման գործում: Դա այսօր շատ ակտուալ է: Եթե դուք արդեն բնակարան կամ տուն եք ձեռք բերել հիպոթեկային վարկավորման միջոցով, կիսեք մեր ընթերցողների հետ ձեր կարծիքը, արդյո՞ք բարդ է կատարել պարավորությունները և ինչ խորհուրդ կտաք նրանց, ովքեր պատրաստվում են անշարժ գույք բերել այս եղանակով:
Բերենք ընդամենը երկու հիմնական պատճառ, որոնցից ելնելով նպատակահարար ենք գտնում ամբողջությամբ բացառել ԱԱՀ-ն տվյալ ծառայությունների շուկայից: 1. Հաշվի առնելով Հայաստանի բնակարանային ֆոնդի ողբալի վիճակը (հատկապես Երևանում), ուր շենքերի մոտ 80% ուժեղ երկրաշարժի դեպքում կփլուզվեն, բնականաբար անհրաժեշտություն է ծագում փոխարինել հնացած՝ ոչ սեյսմակայուն շենքերը նոր, սեյսմակայուն շենքերով՝ և, իհարկե, մաքսիմալ հնարավոր ցածր գներով: Շինարարության ինքնարժեքի նվազեցման միջոցառումներից մեկը կարող է լինել անուղղակի հարկերի նվազեցումը (ԱԱՀ)՝ որը նույնպես կարող է նվազեցնել կառուցվող բնակարանների գները՝ ինչն ավելի հնարավոր կդարձնի դրանց ձեռքբերումը: 2. Երկրորդ մեծ խնդիրը վերաբերում է շինարարական ոլորտի մեծ և փոքր բիզնեսի զարգացմանը: Խնդիրը նրանում է, որ շինարարական կազմակերպությունները (հատկապես լիցենզավորված, որովհետև լիցենզիա ձեռք բերելու պահից նրանք դառնում են ԱԱՀ վճարողներ) չեն կարող մասնավոր բնակելի տարածքների շինարարական և վերանորոգման աշխատանքների իրականացման լիարժեք և օրինական պայմանագրեր կնքել, քանի որ օրինական պայմանագրերի կնքման դեպքում աշխատանքների արժեքը կբարձրանա մոտ 50%-ով՝ (ներառյալ ԱԱՀ-ն, եկամտահարկը, սոցիալական վճարները և այլն) համեմատած անօրինական ստվերային դաշտում գործող անպատիժ մասնակիցների, որոնք ընդհանրապես ոչ մի հարկ չեն վճարում: Իրականությունն իհարկե ստիպում է լիցենզավորված կազմակերպություններին հայտնվել շինարարության և վերանորոգման ստվերային անհավասար մրցակցային դաշտում, թույլ չի տալիս ստեղծել կազմակերպությունների համար բարենպաստ պայմաններ ինչպես նաև իրականացնել որակյալ շինարարություն: Արդյունքն ակնհայտ է. այսօր այս շուկայի առյուծի բաժինը մնում է ստվերում, օրինական կազմակերպությունները չեն զարգանում, աշխատանքների որակը խիստ կասկածելի է, իսկ բյուջեն չի ստանում ահռելի գումարներ: Եվ ում է դա ձեռնտու… Այսօր մեր նպատակն է պարզել մեր ընթերցողների կարծիքը, ինչպես պարզ քվեարկության, այնպես էլ կարծիքների արտահայտման միջոցով: Հաշվի առնելով, որ ստվերը բնակելի տների շինարարության և վերանորոգման ոլորտում որոշ չափով գոյություն ունի տարբեր երկրներում, և նույնիսկ աշխարհի ամենազարգացած պետություններում, մեզ նույնպես հետաքրքիր է տարբեր վայրերից այս հարցի վերաբերյալ կարծիքներ ստանալ:
Ինչպես մենք արդեն նշել ենք 20% ԱԱՀ-ի բացառման մասին հոդվածում, այսօր մասնավոր բնակարանների վերանորոգման գրեթե ողջ շուկան, ինչպես նաև դրա շինարարության մեծ մասը գտնվում է ստվերում՝ այսինքն, մենք կառուցում և վերանորոգում ենք մեր տները՝ էապես ավելացնելով պետության ստվերային տնտեսության ծավալները: Խնդիրն այն է, որ լիցենզավորված շինարարական կազմակերպութունների հետ օրինական պայմանագիր կնքելը աշխատանքների գինը բարձրացնում է մոտ 50%՝ ինչն էլ մեզ ստիպում է աշխատանքներն իրականացնել ստվերում, միևնույն ժամանակ բոլորովին անպատիժ, չնայած «չգործող» օրենքի խստությանը: Ստվերային շինարարության և վերանորոգման իրականացումը նույնպես ցանկալի է ապօրինի եկամուտներով հարստացած մարդկանց համար ՝ որոնց համար պայմանագրային թղթերի վրա իրենց ստվերային եկամուտները ցույց տալը խիստ անցանկալի է: Ինչպես տեսնում ենք, ստվերային շինարարությունն առաջին հերթին շահավետ է պատվիրատուին՝ քանի որ այն նվազեցնում է աշխատանքների ծախսերը, բայց անշահավետ է պետության համար, որովհետև այն հարկերի տեսքով դրամ է կորցնում: Սակայն ինչպես շինարարական կայք մենք հարկ ենք համարում նշել, որ ստեղծված պայմաններում միջին և փոքր շինարարական կազմակերպությունները չեն կարող օրինական զարգացում ունենալ քանի որ նրանք գտնվում են ստվերի հետ անհավասար մրցակցության դաշտում: Պետությունը պետք է լուրջ մտահոգվի այս խնդրի վերաբերյալ և հնարավորինս շուտ լուծում գտնի այդ շուկայի համար հավասար մրցակցային դաշտի ստեղծման համար՝ բացառապես օրինական դաշտում գործող կազմակերպությունների համար հարկային բեռի իջեցման միջոցով: Շատ կարևոր է հասկանալ բարեփոխումների ճիշտ ուղղու ընտրությունը: Իսկ մինչ այդ երջանիկ օրը մենք բոլորս կամա թե ակամա հանցագործներ ենք դառնում, քանի որ լրջորեն խախտում ենք մեր հանրապետության օրենքները: Խնդրում ենք բոլոր հետաքրքրված անձանց իրենց մեկնաբանությունները թողնել խնդրի վերաբերյալ, ինչպես Հայաստանից, այնպես էլ ամբողջ աշխարհից, քանզի համոզված ենք, որ այս խնդիրը մասամբ գոյություն ունի անգամ բազմաթիվ զարգացած երկրներում:
Եթե դուք քաղաքակիրթ մարդ եք, ապա, իհարկե, ոչ՛: Բայց դեռ բացասական մի պատասխանեք, քանի որ դա չի դարձնի ձեզ այդպիսին: Մասնավոր բնակարանների վերանորոգման և շինարարական աշխատանքների ստվերային իրականացման գրեթե համատարած իրավիճակում, երբ չեն կարող կազմավորվել կազմակերպություններ, որոնք Ձեզ հետ կկնքեն օրինական Պայմանագրեր և բոլոր նախատեսված ծառայությունները օրինականորեն կձևակերպեն, նույնիսկ աշխատանքների որակյալ կատարման դեպքում (եթե բախտ վիճակվի) ծառայությունների բավարարող որակի մասին խոսելը թերի կլինի: Անօրինական գործարքը չի կարող երաշխավորել ոչ՛ աշխատանքների որակյալ իրականացումը ու կատարման ժամկետները և ո՛չ էլ վճարումները: Բոլոր հարցերը լուծվում են անձնական վստահության, իսկ լավագույն դեպքում՝ երաշխավորման հիման վրա: Մինչ դեռ այսպիսի իրավիճակը շարունակվում է՝ տվյալ շուկայում բավարար որակի մասին խոսելը թերևս քաղաքակիրթ չէ:
