Սինգապուրի «Չենգի» օդանավակայանում, որը 2014 թ-ին ճանաչվել է լավագույնն աշխարհում, սկսվել է նոր տերմինալի շինարարությունը: «Մարգարիտ» անվանումը ստացած նախագիծը պետք է կենտրոնանա բնության վրա: Կառուցապատողների մտահղացմամբ այստեղ պետք է միաձուլվեն ծայրահեղ հասկացություններ՝ հաճույքը, հարմարավետությունը, հանգիստը և անհարմարության ու զբաղվածության հետ ասոցացվող օդանավակայանը:, Առաջին հայացքից անհավանական է թվում, սակայն ինչպես երևում է նախագծից այն մի փոքրիկ դրախտի է վերածվելու: Օդանավակայանի փքաբլիթի տեսք ունեցող նորագույն տերմինալը հիմնականում կառուցվելու է պողպատից և ապակուց: Այն բաղկացած է լինելու 10 հարկից, որից 5 հարկը ստորգետնյա, իսկ մյուս 5 հարկը վերգետնյա: Արտաքինից աչք շոյող այս կառույցը սակայն ավելի հրապուրիչ է լինելու ներսից: Մի պահ պատկերացրեք, որ մուտք եք գործում օդանավակայան և սառը ու գործնական միջավայրի փոխարեն հայտվում եք բնության գրկում: Ըստ հանրությանը ներկայացված նախագծի՝ նորագույն տերմինալի ներսում ամբողջությամբ կտնկվեն ծառեր ու թփեր, կլինեն զբոսուղիներ և այստեղ կկառուցվի «Մրրկային անձրև» անվանումը ստացած աշխարհի ամենաբարձր փակ ջրվեժը, որի բարձրությունը կկազմի 40 մետր: Ի դեպ, գիշերները այս ջրվեժը վերափոխվելու է լուսային և ձայնային շոուի: Նախագծի ընդհանուր բյուջեն գնահատվում է մոտ 1.1 մլրդ ԱՄՆ դոլար և այն նախատեսվում է շահագործման հանձնել 2018 թ-ին: Նշենք, որ բնության հսկա բաղադրիչներից բացի այս նորագույն տերմինալում լինելու է հյուրանոց 130 սենյակներով, առևտրային կենտրոններ, խաղասրահներ, ռեստորաններ և այլն:

Վերջին ժամանակներս այցելուներին հնարավոր չէ զարմացնել հյուրանոցների 5 աստղանի շքեղությամբ կամ էլ լողավազանի, սպա-կենտրոնի, մարզասրահի և այլ լյուքս ծառայությունների առկայությամբ: Այցելուների մոտ ավելի շատ հետաքրքրություն են առաջացնում յուրօրինակ հյուրանոցները, դրանց անսովոր ձևավորումը կամ էլ ոչ ավանդական դիրքը՝ ժայռի ծայրին, ծառի վրա կամ էլ ջրի տակ: Օրերս Աֆրիկայում բացվել է մայրցամաքի առաջին ստորջրյա հյուրանոցը: Այն տեղակայված է Տանզանիայի Զանզիբար արշիպելագի Պեմբա կղզում: Հյուրանոցը գտնվում է ինչպես ջրի մակերեսին, այնպես էլ ջրի տակ: Յուրօրինակ փոքրիկ հյուրանոցը կազմված է 3 հարկից՝ ճաշասենյակը և աստղերի դիտահարթակը գտնվում են ջրի մակերեսին, իսկ ննջասենյակը տեղակայված է ստորին հարկում՝ ջրի տակ: Այս յուրօրինակ հյուրանոցային համարից այցելուների համար բացվում է ստորջրյա կյանքի 360 աստիճանի տեսարան: Ստորջրյա հյուրանոցային համարները, կամ ինչպես դրանց այլ կերպ անվանում են հիդրոպոլիսները, նորություն չեն մեր կյանքում: Աշխարհի առաջին ստորջրյա հյուրանոցը գտնվում է ԱՄՆ-ի Ֆլորիդա նահանգում: «Ժյուլի Անդրծովյա Հյուրանոցը» (Ժյուլ Վեռնի, Jules’ Undersea Lodge) անվանումը կրող փոքրիկ հյուրանոցը այցելուների առաջ բացվել է 1986 թ-ին: Այս ստորջրյա կառույցը գործում է 1970–ական թվականներից և մինչ հյուրանոց դառնալը ծառայել է որպես առաջատար հետազոտական լաբորատորիա: Աշխարհի այս առաջին ստորջրյա հյուրանոցը գտնվում է 9 մետր խորության վրա և այնտեղ մտնելու համար այցելուները պետք է սուզվեն ջրի հատակը: Հյուրանոցը բաղկացած է 2 համարից, ընդհանուր հյուրասենյակից, ցնցուղից, խոհանոցից, օդորակիչից և այլն: Եվրոպայի միակ ստորջրյա հյուրանոցը գտնվում է Շվեդիայում, մայրաքաղաք Ստոկհոլմի շրջակայքում Մոլարեն լճում: Հյուրանոցը բաղկացած է ընդամենը 1 փոքրիկ համարից նվազագույն հարմարություններով (խոհանոց և սանհանգույց): Աշխարհի հայտնի զբոսաշրջային կենտրոնում՝ Մալդիվյան կղզիներում ևս կա 2 ստորջրյա կառույցներ, սակայն դրանք հյուրանոցային համարներ չեն: Օրինակ՝ «Մալդիվների Քոնրադ Ռանգալի Այլենդ» (Conrad Maldives Rangali Island) հյուրանոցում կարելի է ճաշել ստորջրյա ռեստորանում, որը գտնվում է 5 մետր խորության վրա: Նմանատիպ մի բար-ռեստորան էլ ունի «Նիյամա Ռեզորթը» (Niyama Resort): Մարդկային երևակայությունը չի կարող տեղում մնալ և այսօր, տարբեր ԶԼՄ-ներով, կառուցապատող ընկերությունները ներկայացնում են զանազան ստորջրյա ամբիցիոզ նախագծեր: Որպես ապագայի նախագծեր առանձնացնենք «Ամֆիբիա 1000» (Amphibious 1000) կիսասույզ հյուրանոցը Քաթարում: Նախագծի մասին առաջին անգամ հայտարարվել է 2011 թ-ին սակայն շինարարական աշխատանքները դեռևս չեն սկսվել: Նախագծի ընդհանուր բյուջեն գնահատվում է 500 մլն ԱՄՆ դոլար: Այս յուրօրինակ նախագիծը կունենա 4 հյուրանոց ստորջրյա համարներով և 80 լողացող անհատական լյուքս համարներ, որոնք կանվանվեն մեդուզաներ: Նմանատիպ 2 անհայտ ճակատագրով նախագծեր էլ հայտարարել էր Դուբայը՝ «Վոթեր Դիսքաս» (Water Discus) և «Հիդրոպոլիս» (Hydropolis) ստորգետնյա հյուրանոցները: Կառուցվելու դեպքում «Վոթեր Դիսքաս» հյուրանոցը կունենա 2 մակարդակ՝ ստորջրյա և վերջրյա: Ստորջրյա հատվածում կլինեն 21 հյուրանոցային համարներ: «Հիդրոպոլիսի» նախագծի մասին Դուբայը հայտարարել է դեռևս 2006 թ-ին, սակայն 480 մլն ընդհանուր բյուջեյով նախագիծը բազմաթիվ հետաձգումներից հետո այդպես էլ մնաց անկառույց: Եթե աշխարհում կառուցվում են յուրօրինակ նախագծեր, ապա դրանցից մեկի հայրենիքն անպայման պետք է Չինաստանը լինի: Այնպես որ Չինաստանում ևս կառուցվում է նմանատիպ հյուրանոց: Այս յուրօրինակ գետնաքեր հյուրանոցի շինարարությունը սկսվել է 2012 թ-ին Շանհայում՝«Տյանմուշան» (Tianmushan) բարձունքի ստորոտում: Շինարարության ավարտը նախատեսված է 2015 թ-ին, որից հետո հյուրանոցի այցելուները կարող են յուրօրինակ ընթրիք վայելել ստորջրյա ռեստորանում: Հայտարարված, բայց դեռևս չկառուցված նախագծերից են նաև «Պոսեյդոն ստորջրյա հանգստավայրը» (Posejdon Undersea Resort) Ֆիջիում, որի շինարարությունը շարունակվում է արդեն 13 տարի, սակայն հյուրանոցը դեռևս պատրաստ չէ, յոթ-հարկանի ստորջրյա հյուրանոցը Ստամբուլում, որի շինարարության մեկնարկի մասին դեռևս ոչինչ հայտնի չէ և կորեական Վոնսան քաղաքում նախատեսվող հյուրանոցը: Արդարացիության համար պետք է նշել, որ մարդկային երևակայությունն այստեղ էլ կանգ չի առնում: Ամբողջ աշխարհում հայտարարված և կիսատ մնացած այս հյուրանոցների դառը փորձն անտեսելով` օրերս ճապոնական «Շիմիզու Քորփորեյշն» (Shimizu Corporation) ընկերությունը հանրությանն է ներկայացրել մի ամբողջ ստորջրյա քաղաքի նախագիծ: Ըստ նախնական տվյալների այն հնարավոր կլինի իրականացնել արդեն 2030 թ-ին:

Կիևում 2014թ. կատարվել է հայկական մայր տաճարի կառուցման զգալի ծավալի աշխատանք: AnalitikaUA.net-ին Ուկրաինայի հայերի միությունից հայտնել են, որ մեծ ծավալով աշխատանք է կատարվել իշխանությունների կողմից եկեղեցու համար հատկացված հողատարածքում: Կիևում հայկական մայր տաճարի շինարարության մասին որոշումն ընդունվել էր 2012 թ., սակայն շինարարական աշխատանքները հաջողվել է սկսել միայն մի շարք կարևոր հարցեր լուծելուց հետո: Ավելի վաղ հաղորդվել էր, որ եկեղեցաշինությունը Ուկրաինայի հայերի միության գործունեության հիմնական ուղղվածություններից մեկն է: Ըստ ՈՒՀՄ-ի ղեկավար Վիլեն Շատվորյանի՝ եկեղեցիների շինարարությունը թույլ կտա իրականացնել հայկական սփյուռքի գլխավոր նպատակներից մեկը՝ համակողմանի ներկայացնել հայկական մշակույթն Ուկրաինայի ժողովրդին:

Օրերս ճապոնական «Շիմիզու Քորփորեյշն» (Shimizu Corporation) ընկերությունը հանրությանն է ներկայացրել ցնցող մի նախագիծ, որի նախապատրաստական աշխատանքները տևել են շուրջ 2 տարի: Ըստ տարածված տեղեկատվության՝ ընկերությունը ցանկանում է կյանքը տեղափոխել ստորջրյա հարթություն՝ կառուցելով յուրօրինակ ստորջրյա մի քաղաք: Ինչպես պնդում են նախագծի հեղինակները՝ քաղաքի կառուցման համար կպահանջվի մոտ 26 մլրդ ԱՄՆ դոլար, իսկ տեխնոլոգիաները, որոնք թույլ կտան իրականացնել այն, միայն հասանելի կլինեն 2030 թվականին: Ըստ նախնական տվյալների՝ «Օվկիանոսի պարուրակ» (Ocean Spiral) անվանումը ստացած ստորջրյա քաղաքում կկարողանա ապրել մոտ 5000 բնակիչ: Ստորջրյա քաղաքն իրենից ներկայացնում է ջրի մեջ ընկղմված հսկա գունդ: Այն բաղկացած կլինի 3 հատվածներից: Առաջին հատվածը, որն իրենից ներկայացնելու է 500 մետր տրամագծով գունդ, կիսով չափ կտեղակայվի ջրի մակերեսին: Ապա այդ շրջանը ստորին հատվածին կմիանա 15 կիլոմետր երկարությամբ պարուրաձև արահետով: Ստորին հատվածում կգտնվի ստորջրյա հիմնական բաղադրիչը: Այն ոչ միայն հիմք կհանդիսանա հսկայական կառույցի համար, այլ այստեղ կտեղակայվի գիտահետազոտական հսկա մի կենտրոն: Այս կենտրոնում նախատեսվում է էներգիա արտադրել, ինչը հնարավոր կլինի ծովի հատակի սառը և մակերեսային տաք ջրերի ջերմաստիճանների տարբերության շնորհիվ: Բացի այդ, նախատեսվում է մեթանոգենների օգնությամբ ածխաթթու գազից մեթան ստանալ, ինչպես նաև թորած ջուր արտադրել: «Շիմիզու Քորփորեյշն» ընկերության մամլո քարտուղար Մասատակա Նոգուչին (Masataka Noguchi) The Wall Street Journal պարբերականին տրված հարցազրույցում խոստովանել է, որ սա ընդամենը նախագիծ է, որի օգնությամբ ընկերությունը ձգտում է մշակել այնպիսի տեխնոլոգիաներ, որոնք հնարավորություն կտան կյանք ապահովել ստորջրյա տարածության մեջ: «Շիմիզու Քորփորեյշն» ընկերությունն այս նախագիծը մշակել է Տոկիոյի ինստիտուտի, Ճապոնիայի ջրային երկրաբանական գիտությունների գործակալության (Japan Agency for Marine-Earth Science) և երկրի Ձկնաբուծական տնտեսության հետազոտությունների (Fisheries Research Agency) հետ համատեղ: Ըստ նախատեսվածի՝ «Օվկիանոսի պարուրակ» նախագիծը հիմնականում կիրականացնի գիտական, ինչպես նաև արտադրական գործառույթներ:

Շեքսպիրյան Ռոմեոյի և Ջուլիետտայի հայրենի քաղաք Վերոնայում նախատեսվում է կառուցել Իտալիայի առաջին ուղղահայաց գերեզմանատունը: Ինչպես տեղեկացում է The Times պարբերականը, գերեզմանատունը կունենա 33 հարկ, որտեղ հնարավոր կլինի հուղարկավորել 24 հազար հանգուցյալների: Նմանատիպ որոշման անհրաժեշտությունն առաջացել է այն պատճառով, որ Վերոնայում ազատ տարածքների բացակայության պատճառով գրեթե անհնար է դառնում ավանդական գերեզմանի ձեռք բերումը: Քաղաքային իշխանություններն արդեն նախնական համաձայնություն տվել են նախագծին: Ըստ նախնական տվյալների՝ նախագծի հեղինակը տեղական «Սիելո Ինֆինիտո» ընկերությունն է (իտալերենից թարգմանաբար նշանակում է «Անսահման երկինք»): Երկնաքեր-գերեզմանատունը նախատեսվում է կառուցել քաղաքի արվարձաններից մեկում: Գերեզմանատան վերնահարկում կկառուցվի փոքրիկ մատուռ, իսկ հաճախորդները այնտեղ կարող են ձեռք բերել ընտանեկան դամբարաններ, կամ էլ անհատական խցիկներ, որտեղ հնարավոր կլինի ամփոփել հանգուցյալի մասունքները: Ինչպես տեղեկացնում է քաղաքային իշխանությունների ներկայացուցիչը, ընկերությանը դեռևս վերջնական թույլատվություն չի տրվել: Վերջինիս համար անհրաժեշտ է քաղաքային քվերակություն կազմակերպել, որտեղ կքվեարկի ամբողջ քաղաքային խորհուրդը: Քաղաքային պաշտոնյան նաև նշել է, որ ընկերության կողմից արված առաջարկությունը ֆինանսական տեսանկյունից շատ գրավիչ է քաղաքային խորհրդի համար, քանի որ վերջինս բավականին տուժել է ֆինանսավորման կրճատումների հետևանքով: Բանն այն է, որ այն տարածքը, որտեղ նախատեսվում է կառուցել գերեզմանատունը նախկինում աճուրդի է հանվել 932 հազար ԱՄՆ դոլարով և չի վաճառվել: Այսօր «Սիելո Ինֆինիտո» ընկերությունն այդ նույն տարածքի համար առաջարկում է 14 մլն ԱՄՆ դոլար: Հարկ է նշել, որ ներկայիս ամենաբարձր 32-հարկանի երկնաքեր-գերեզմանատունը գտնվում է Բրազիլիայում: Անցած տարի Եվրոպայում ևս նմանատիպ կառույցների նկատմամբ հետաքրքրություն առաջացավ, երբ Նորվեգիան նմանատիպ նախագիծ ներկայացրեց հանրությանը: Այսօր մեկ այլ «Մոկշա Աշտարակ» անվանումով նմանատիպ գերեզմանատուն էլ կառուցվում է Հնդկաստանում: